ம. கிருஷ்ணகுமார்

யுகக் காதல்

ம கிருஷ்ணகுமார்

வெளியில் வீசப்பட்டு
அந்தரத்தில் வாசம் செய்யும்
சில நொடிக் காதலுக்காய்
யுகம் யுகமாய்
விண்ணோக்கி வளர்கிறது மரம்.

 

நிழல்கள் உண்மையின் குழந்தைகள் – ம. கிருஷ்ணகுமார் கவிதை

ம. கிருஷ்ணகுமார்

நிழல்கள் உண்மையின் குழந்தைகள்
உண்மை அன்றி வேறெதையும் பிரதிபலிக்க இயலாதவை அவை
படியில் எழும்போதும் பள்ளத்தில் விழும்போதும் அவை
பிரதிபலிப்பவை உண்மையின் பரிமாணங்கள் அன்றி வேறில்லை

என்றும் எனைவிட்டகலாத உண்மையின் குழந்தையொன்று
சாய வெளிச்சம் விழும் ஒவ்வொரு முறையும் பிறக்கின்றது
தூசி படிந்த என் கால்களின் அடியிலிருந்து.