கவிதை

நிழல்களின் புகலிடம் – காஸ்மிக் தூசி கவிதை

என் இருப்பிலிருந்து
பிரித்துவிட முடியாதபடிக்கு
ஒன்றி பதுங்கியிருக்கின்றன
எனக்குத்தெரியாமல்
எப்படியோ
எனக்குள் குடியேறிவிட்ட
நிழல்கள்.

எங்கிருந்தோ வந்து
திடீரென நாற்காலி ஏறி
ஒண்டி அமர்ந்துகொள்ளும்
பூனைக்குட்டியைப்போல
என் வெம்மையின் பாதுகாப்பில்
வாழ பழகிவிட்டவை

அவைகளுள்
ஆகப்பெரியது ஒன்று
மாலைநடை செல்கையில்
விட்டு வெளியேறுவது போல
உடலிலிருந்தும் பிரிந்து
விலகி எனை தொடர்ந்து வரும்
கோயில் தெருவை வந்தடைந்து
தேரடித்தெருவில் நுழையும்போது
தடயமின்றி மறைந்துவிடும்

இதோ அகன்று விட்டது
என நிம்மதி அடைந்து
குறுக்குச்சந்தை விட்டு
வெளியேறுகையில்
பழகிய புலியைப்போல்
திரும்ப வந்து
அடைந்துகொள்ளும்

எப்படியாவது
தப்பிவிடலாம் என
விரைந்து ஓடுவேன்
விடாமல்
எனை துரத்தும்
என் நிழல்கள்.

Advertisements

​நினைவுக்கு சிக்காத ஒரு சொல் – கவியரசு கவிதை

மீன்கள் நீந்தும் பாதைகளின் வரைபடத்துடன்
தனக்குப் பிடித்த மீ​​னைப் பிடிப்பதற்காக
கடலுக்குள் சென்று கொண்டிருந்தவனிடம்
பறவைகள் சொல்லிச் சென்றன
“மீன்களுக்காக மட்டும் கடல் அல்ல”

ஒவ்வொரு முறையும்
வலையில் அகப்படும் கணத்தில்
அவன் பிடித்த மீன்
பறவையாக மாறியது.
பறத்தலில்
விரித்த வலைகள் அவிழ்ந்திருந்தன.

பொறுமையிழந்து
கடலைத் தோண்ட ஆரம்பித்தான்
அந்த மீனைத் தவிர
எல்லாமும் வந்து கொண்டிருந்தன.

கடலைக் கடந்தவர்களிடம் கேட்டு
வரைபடங்களை
மீண்டும்
மாற்றி வரைந்த பின்பு
கடலுக்குள் குதித்தான்

அவன் வீட்டின் ஒவ்வோரு அறையும்
இன்னொரு பிரதியைப் போல
ஆழத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தது.

ஒவ்வொரு பொருளாக
பார்த்துக் கொண்டே வந்தவன்
பறவையாக மாறும் மீன்
எங்குமே இல்லாமல்
இன்னும் இன்னும்
மூழ்க ஆரம்பித்தான்

கடலுக்கு அடியில்
இன்னொரு வழியில் வெளியேறி
மீனை மறந்து
பறந்து கொண்டிருந்தான்.

​​தசைகள் ஆடுகின்றன – விபீஷணன் கவிதை

பூமியை புகைப்படம் எடுத்தபடி
தன் கருநீலச் சீருடையை
அணிகிறது வானம்
தன்னையும் எடுக்கும்படி
விதவிதமான​​
தோரணைகளை வெளிப்படுத்தியது
ஒற்றை ஆண் மயில்
காற்றின் அசைவுகளுக்கு
தலையாட்டும் மரமாக​​
நான் மாறியிருந்தேன்
தான் ஆடாவிட்டாலும்
தன் தசை ஆடத்தானே செய்யும்.

​சோஷல் மீடியாவும் சில மரணங்களும் – சரவணன் அபி கவிதை

இறந்துவிட்டதாக முற்றாக
அறியப்பட்ட நண்பனொருவனின்
முகநூல் பக்கம் சிலநாட்களில்
உயிர்தெழுந்தது
விவாதங்கள் நிலைச்செய்திகள்
வாழ்த்துக்கள் ​​
அனைத்தையும் வியப்புடன்
பார்த்துக்கொண்டிருந்த எங்களுக்கு
அவனது இறந்ததின
கண்ணீர் அஞ்சலி தோன்றி
சகிக்க முடியாமலாகியபோது
கண்டுபிடித்தோம்
அவன் மனைவி
அவன் நினைவில்
முகநூலில் எங்களுடன் பேசியது

பள்ளிக்கூட நண்பர்களின்
வாட்ஸப் குழுவில்
நண்பனொருவனின் எண்ணிலிருந்து
நள்ளிரவில் செய்தி
இன்னாரின் மகன் எழுதுகிறேன்
அப்பா இறந்து விட்டாரென
ப்ரொபைல் படத்துடன்
அவன் மரண செய்தி

எப்படி எதிர்கொள்வது
தொழில்நுட்பம் கொணரும்
புத்தம்புது பிரச்னைகளை
புரியாத இறப்புச் செய்திகளை

வெறும் சொல் – செல்வசங்கரன் கவிதை

கீழே என்பதற்கு இருக்கும் ஸ்திரத்தன்மை மேலேக்குக் கிடையாது
கீழே என்பதைப் போட்டால் அப்படியே கீழேயே கிடக்கும்
மேலே ஒரு கிளர்ச்சியான சொல்
அதனால் தான் பரந்து விரிந்த மணற்பரப்பை வியந்து பார்த்துக்
கிளம்புகிற சமயத்தில் என்ன செய்கிறது பார்ப்போமென
மேலே என்பதை அதற்கு மேலே வைத்து விட்டு வந்தேன்
மேலே என்றவுடன் கடற்கரை அந்தச் சொல்லுக்குக்
கீழே போய்க் கொண்டது
கால்களால் மணலை அளைந்தவாறு நடக்கும் போது
அவ்வளவு பெரிய மணற்பரப்பு ஒரு சின்ன சொல்லுக்குக் கீழேயிருந்தது
வினோதமாய் இருந்தது
அத்தனை பெரிய மணல் வெளியை இயல்பிற்கு கொண்டுவர எண்ணி
மேலேயை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளலாமென முயலுகையில்
அருகே ஒரு எச்சரிக்கை பலகை கீழிருந்து மேல் நோக்கி முளைத்திருந்தது
அதை விட மேலே போலீஸார் அமருகின்ற கண்காணிப்பு கோபுரம்
நீண்டிருந்தது
அதையும் விட மேலே சிவப்பு கலரில் ஒரு பலூன் மிதந்தது
அதற்கும் மேலே பறவைக் கூட்டமொன்று வலசை போனது
கடலின் பிரமாண்டம் படுக்கை வசத்தில் இருந்தபடியால் அப்பொழுது
கீழேக்கு மேலே எளிதாக வைத்துவிட்டேன்
இது அது மாதிரி இல்லை
மேலேயென்று எழுதுவது போல இட வலமாக கூட்டிப் போகுமென்றால்
ஏமாந்துவிடுவோம்
மேலே மேலேயென அடுக்கி அப்படியே மேலேயே கூட்டிப் போகிறது
வெறும் சொற்களால் தான் கட்டுவது ஆனாலும்
கட்ட கட்ட அந்தரத்தில் குத்து வசமாக எழும்புவதென்னவோ
ஒரு பேனிக் வே