கவிதை

நில்லா கணத்தின் கவிதை – சரவணன் அபி

சரவணன் அபி

இன்றிரவு மிகச்சரியாக
ஒரு நொடிப்பொழுதில்
இரையிட்டு நெய்சேர்த்து
அணிசேர்த்து ஊன்வளர்த்த
இளமை
முன்வாசல் வழியாக
கடந்து மறையும்
என்பது எப்படித் தெரிந்தது

பிறந்தது முதல் இக்கணம் வரை
ஏற்றிக் கனத்த அனுபவப்பொதிகளில்
கிழிந்தொழுகியது போலும்
நுண்ணுணர்வு

நோயில் புரள்பவனின் சத்தமற்ற வாதை
தொடநீளும் விரல்களின் உதாசீனங்கள்
நிறைந்திருக்கும் இந்த இரவில்
இதுபோன்று யுகங்கள்தோறும்
இளமைகள் கரைந்து வந்திருக்கின்றன
புதிதொன்றுமில்லை

கரைந்துகூடி வரும் முகிற்கருமையின் முன்னே
வாயிலை வெளிச்சப்படுத்தி
விளக்கொன்றும் ஏற்றுவதற்கில்லை
காத்திருப்பவனின் அனுபவம் என்றுமே சிறந்தது

நிலைச்சட்டத்திற்குள் நிலையாது
அசையும் திரைச்சீலையில்
அகப்படாதலையும் வண்ணக்குலைவு

இத்தனை பெரிய அறை
எத்தனையோ சன்னல்கள்
இருப்பினும்
வலமிருந்து குதித்து இடம் செல்கிறது
தொலைவில் பதிந்திருக்கும்
மின்னும் கண்களுடன்
கரிந்து கவிந்துவரும்
இருளின் நிறம்தோய்ந்த கரும்பூனை

எனைத் தவிர எதுவும்
உடைந்துவிடக்கூடாதென்பதில்
உறுதியாகவிருக்கிறேன்
வாடித்தலைக்கவிழ்ந்த பூச்சருகுகளை
மென்மையாக வருடும் இந்த இரவின்
கூதற்காற்றை என்ன சொல்வது

விளக்கின்றி என் வெம்மை மட்டுமே
துணையிருக்கும் இந்த அறையில்
கனத்த சத்தமெழுப்பாத மெத்தையில்
கால்கள் மடித்துக் காத்திருக்கிறேன்
குளிர்காற்று மெதுவே நகரும்
முன்வாசலை நோக்கியபடி

எனக்கு மிகுந்த நேரமில்லை
புலர்வதற்குள் பார்த்துவிடவேண்டும்
கடக்கும் கணத்தை ​

அப்போதும் மரணம் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது – -ஜிஃப்ரி ஹாஸன்

-ஜிஃப்ரி ஹாஸன் – 

பரபரப்பான சாலையில்
அவனுக்கும் சாவுக்குமான இடைவெளி
ஒரு சாண் தூரத்தில் இருந்தது
பரபரப்பான சாலையோரத்துக் கடைகளில்
அவன் ஜீவிதத்துக்கான
பொருட்களைத் தேடிக் கொண்டிருந்தான்
அப்போதும் சாவுக்கும் அவனுக்குமான
இடைவெளி
ஒரு சாண் தூரத்தில்தான் இருந்தது

சாலையோரப் பூங்காக்களை
வழமை போன்று இரசித்தான்
சாலையின் இரைச்சல்களை
வழமை போன்று செவிமடுத்தான்
தன் பயணப் பைக்குள்
வழமை போன்று கனவுகளைப் பத்திரப்படுத்தினான்

ஞாபகமாகக் குழந்தைகளுக்கு
வாங்கிய பலூன்களும் மிட்டாய்களும்
பையை நிறைத்ததும்
பரபரப்பான சாலையில் பறந்தான்
அப்போதும்
அவனுக்கும் சாவுக்குமிடையிலான இடைவெளி
ஒரு சாண் தூரத்தில்தான் இருந்தது

அவன் ஜீவிதத்துக்கான பொருட்களை
பையில் சுமந்து கொண்டு பறந்தான்
அவன் சாவு கனரக வாகனமொன்றின்
சில்லுகளில் ஒட்டியிருந்தது
நொறுங்கும் கண்ணாடிச் சில்லுகளின்
ஒலியும் அவனது கடைசி குரலும்
பரபரப்பான சாலையை ஆக்கிரமித்தபோது
சாவுக்கும் அவனுக்குமிடையிலான
இடைவெளி
ஒரு சாண் தூரத்தைக் கடந்து விட்டிருந்தது

ஆகச்சிறந்த கதைசொல்லியும் அவனுடைய முதன்மை ரசிகனும் – நரோபா

நரோபா

பேரண்டத்திலே பால் வீதியிலே
சூரிய குடும்பத்தினுள்ளே பூமி எனும் கோளிலே
நிலப்பரப்புகளிலே அதில் ஒன்றான ஆசிய கண்டத்திலே
இமயம் வகுத்த இந்திய துணைக் கண்டத்திலே
சிந்து நிலத்துக்கப்பால் விரியும் இந்தியாவிலே
விந்திய மலைக் கோடுக்கு தெற்கிலே
தமிழ் நிலத்திலே அங்கு ஊடுருவும் காவிரிக்கும் அப்பாலே
சிவகங்கைச் சீமையிலே
சீர்மிகு செட்டிநாட்டிலே
காரைக்குடி வட்டத்திலே
வட்டத்திற்குள் அடங்கும் ஒன்பதாம் வார்டிலே
ஒன்பதாம் வார்டின் பதிமூணாம் தெருவிலே
எட்டாம் நம்பர் மனையிலே
உள்ள லயன் வீடுகளில் நாலாவது வீட்டிலே
1.3.234.914 ஐ.பி விலாசத்திலே
ப வரிசை புனைப் பெயர் கொண்டவர்களிலே
ஆகச் சிறந்த கதைசொல்லி பழுவேட்டையன்தான்-
ஐயமிருந்தால்
அதே 1.3.234.914 ஐ.பி யை பயன்படுத்தும்
அதே வீட்டிலே வசிக்கும்
அன்னாரின் முதன்மை ரசிகன்
குட்டி பழுவேட்டையனை கேட்டுப் பாருங்கள்

ஜகார்த்தாவின் மாஸ்யூஸ் – சரவணன் அபி

சரவணன் அபி

நறுமணத் தேநீரும்
ஜாவாவின் மெல்லிய தந்தியிசையும்
கமழும் வரவேற்பறை
உட்சென்று உடைமாற்றி
உடலைத் தளர்த்தி நீட்டிப் படுத்தால்
உள்வருகிறாள் இளம் பெண்ணொருத்தி
அழுத்தி இழுத்து
தடவி நீவி
மிதித்து முறுக்கி
ஒரு மணி நேரமும்
இரு மெல்லிய தோள்கள்
இரு மெல்லிய கரங்கள்
மிக மெல்லிய விரல்கள்
சின்னஞ்சிறு உருவம்
புன்னகைமாறா இயக்கம்
அசதி களைந்து
உறக்கம் மேவ
வெளிக்கிளம்புகையில்
கடிகாரத்தை ஏறிட்டபடி
கைகள் நீட்டி
சோம்பல் முறிக்கிறாள்
என் உடல்வலி
தான் மாற்றிக்கொண்டு
அடுத்த வாடிக்கையாளரை
எதிர்நோக்கும்
ஜகார்த்தாவின் மாஸ்யூஸ்.

நேரெதிர் – ஜிஃப்ரி ஹாஸன்

நாட்களுக்கு இரண்டு முகங்கள்
ஒன்று பகல்
இன்னொன்று இரவு
இருண்ட திசைக்குள்ளிருந்து ஒளிரும்
பூனையின் கண்களைப் போல்
இரவு தன்னை உருமாற்றிக்கொள்கிறது
இரவைக் கண்களால் பார்ப்பதை விடவும்
காதுகளால் கேட்பது பயங்கரம் நிறைந்தது
வீட்டின் எல்லாத் துவாரங்களின் வழியேயும்
இரவு தன் இருண்ட திசைகளுக்குள்லிருந்து
ஒளிரும் பூனைக் கண்களால்
நம்மை உற்று நோக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது
இரவின் இருப்பை காதுகளால்
எதிர்கொள்ள முடியாமல்
நாம் திணறியபடி வேறு வழியின்றி
கண்களை மட்டுமே மூடிக்கொண்டு கிடக்கிறோம்
ஜிஃப்ரி ஹாஸன்