கவிதை

ஆதி கதை – சரவணன் அபி கவிதை

சரவணன் அபி

கதை சொல்லத் தொடங்குகிறேன்

இன்று போலல்ல
அது தேவதைகளும் யக்ஷிகளும்
மிருகங்களும் மனிதர்களும்
தத்தமது உலகம் வாழ்ந்த காலம்

கூடியும் ஊடியும்
களியென யக்ஷிகள்
ஒருநாள் மனிதத்தடம் பதிந்திராத
கருமலைகளின் விண்பொதிந்த
உயரங்களினின்று
மண்வந்து சேர்ந்தன

சிகரங்களின் பனிமுகில்கள்
கொடுமுடிகள் விட்டிறங்கி
கானகத்தின் இலைப்படுகை
கால்நுனி தீண்டிப்பார்க்கும்
அந்நீர்தொடர்ந்து ஆடிவந்த
தேவதைகளும் யக்ஷிகளும்
பிறிதொரு கரைநின்ற
விலங்குகளும் மனிதமும்
கண்டுகொண்டன

அதன்பின் கடந்துமறைந்த
காலங்கள்தோறும்
யாருக்கு பூசனை யாரிடும் படையல்
யாருக்கு ப்ரீதி யார் செய்வதென
கனவுகளிலும் தீரா போர்களில்
கழிந்தன தலைமுறைகள்

ஒருபோது மனிதம் வேண்டி
யக்ஷிகள் தெண்டனிடும்
மறுபோதோ
படையலும் பலியும் கொள்ளுமவை

எழுந்தும் அமிழ்ந்தும்
அவை சன்னதம்
அடங்காதாடும்தோறும்
அவற்றிலொன்றென ஆயினும்
இதுவேதும் கலவா தேவதைகளோ
கூர்பார்வையும் அரிதென சிரியுமென
பனிமூடிச்சிகரங்கள் ஏறியவாறிருந்தன

போர்களில்
படைப்பும் காதலும் ஊக்கமும்
அழிந்துகிடந்த
யக்ஷிகள் மனிதர்கள்முன்
தோன்றின தேவதைகள் ஒருநாள்
யாரும் கேட்டிரா ஒலிகளில் உன்னதம்நிறைத்து
யாரும் கண்டிரா வினைகளில் மர்மம்புதைத்து
தேவதைகள் கூறும்
வேடம் மாற்றுக
முகமூடி களைக
யக்ஷியும் நீ மானுடமும் நீவிர்
விலங்கினமும் நாம்
அனைத்தும் நாமே
வீழ்ந்தன அனைத்தும்
பணிந்தன பாதம்

கதைமுடிந்தது
எனினும்
கனவுமுடியாதென
நாமும் அறிவோம்
அவையும் அறியும்

Advertisements

எண்கள் – ஜிஃப்ரி ஹாஸன் கவிதை

-ஜிஃப்ரி ஹாஸன் – 

மிகு நேர்த்தியாக
இலக்கங்களுடன் தொடங்குகிறது
வாழ்வு

பிரசவத்தின் அடுத்த கணமே
கைகளில் மாட்டப்படுகிறது
பிரத்தியேக இலக்கம்
எல்லா விண்ணப்பங்களிலும்
எனது அடையாள அட்டை
இலக்கம் கேட்கப்படுகிறது
புதிதாகச் சந்திக்கும்
ஒவ்வொருவரும்
எனது தொலைபேசி இலக்கத்தை
மறக்காமல் பதிவுசெய்கின்றனர்
எனது வீட்டு இலக்கம்தான்
எனது முகவரி
நான் இலக்கங்களாலேயே அறியப்படுகிறேன்

பேரூந்தில் நடத்துனர்
எனது இருக்கையின் இலக்கத்தை
வினவுகிறார்

கடைசியில்
மருத்துவமனைக் கட்டிலில்
நான் எனது அறை இலக்கத்தைக் கொண்டும்
கட்டிலின் இலக்கத்தைக் கொண்டும்
அறியப்படுகிறேன்
இலக்கங்களிலேதான் இருக்கிறது
எனது இருப்பும் இறப்பும்

நிழல்கள் உண்மையின் குழந்தைகள் – ம. கிருஷ்ணகுமார் கவிதை

ம. கிருஷ்ணகுமார்

நிழல்கள் உண்மையின் குழந்தைகள்
உண்மை அன்றி வேறெதையும் பிரதிபலிக்க இயலாதவை அவை
படியில் எழும்போதும் பள்ளத்தில் விழும்போதும் அவை
பிரதிபலிப்பவை உண்மையின் பரிமாணங்கள் அன்றி வேறில்லை

என்றும் எனைவிட்டகலாத உண்மையின் குழந்தையொன்று
சாய வெளிச்சம் விழும் ஒவ்வொரு முறையும் பிறக்கின்றது
தூசி படிந்த என் கால்களின் அடியிலிருந்து.

ஊர்வனம், மெல்லிசா – ஆகி கவிதைகள்

ஆகி

ஊர்வனம்

மெலிந்த தீராத விளையாட்டுக் குழந்தைகளாலும்
மழையினாலும் தோகைகள் அகற்றப்பட்ட
மயில்கள் வசிக்கும் தென்னந்தோப்பிற்கு
இப்புறமுள்ள இன்னும் சாலையாகாத
மேடு பள்ளங்களாலான பாதையோரத்தில்
சற்று புதைந்த வெண்கல்லை அகற்றப்போய்
ஆதார் அட்டைக்குள் இன்னும் அடைபடாத
பெயரில்லா வெட்டுக்கிளிகள் எறும்புகள்
இத்யாதிகள் அடங்கிய ஓருலகம் கண்டு
சற்றும் இயற்கையை
உற்று நோக்காத மனம் துணுக்குற்றது
அகற்றிய கல்லை மீண்டும் வைத்து
அப்புறமென்ன
அக்கல்லுக்கடியில் இன்னும் பல அடுக்குகள்
அவ்வடுக்குகளில் ஊர்வனங்கள்
இன்னும் இருக்கலாம்
இருக்கட்டும்

oOo

மெல்லிசா

மெல்லிசா மெல்லிசானவனெனினும்
மெல்லிசானவனில்லை
மெல்லிசானவன் விழுந்தால் எலும்புகள்
முறியலாமெனினும்
திருகாதிருப்பதில்லை
மெல்லிசானவன் முட்டினால் தசைகள்
பிசகலாமெனினும்
அதிராதிருப்பதில்லை
மெல்லிசானவனின் அலகானது
அகத்தின் கட்டுமானமெனினும்
முகத்தில் தெரியாதிருப்பதில்லை
மெல்லிசானவன் பறந்தால் இறக்கைகள்
சிதறலாமெனினும்
விரியாதிருப்பதில்லை
மெல்லிசானவனின் அண்ணத்தை முட்கள்
தைக்கலாமெனினும்
பற்கள் மெல்லாதிருப்பதில்லை
மெல்லிசா மெல்லிசானவனில்லையெனினும்
மெல்லிசானவனே

நீட்சி – சரவணன் அபி கவிதை

சரவணன் அபி

செயலின்மையின் செய்நேர்த்தி
உச்சம்கொண்ட
ஒரு காலம் கடந்தோம்
மனிதத்திரளின் அத்தனை உன்னதமும்
உறைந்து கிடந்ததோர்
காலமும் கடந்தோம்

விடிவதும் கதிர் முடிவதும்
இடையே
எழுவதும் விழுவதும்
உண்பதும் கழிப்பதுமான
தொடர்நியதிகளின் சூழ்வே
வாழ்வென விதித்துக்
கிடந்ததொரு காலமும் கடந்தோம்

ஒரு குரலில்லை அழுகையில்லை
அழுந்திக் கிடக்குமோர் உணர்வுமில்லை
செய்தே அறியமுடியுமெனின்
யாதும் செய்யாதிருத்தல்
யார் நலன் பொருட்டு
என்றும் வினவாதிருந்தோம்

இன்றோ
தவறெனப்படும் பாதைகளிலும் பயணம்
குறையொளியெனினும் திரியேறும் சிறுதீபம்
இயைந்தெழும்
இயக்கத்தின் வெளிப்பாடு
காண்கிறோம்

ஆயினும் கேட்கிறோம்
இன்னும் புதிதாய் சில குரல்கள்
இத்தனைக் காலம்
உறங்கிக் கிடந்த குரல்கள்
பாதையின் வளைவை இடரை
ஒளியின் போதாமையை
சுட்டும் குரல்கள்
அவலம் சிறிதும் தொனிக்கா
கயமைக் குரல்கள்
வேண்டுவது ஒன்றே
இயக்கமின்றி
இம்மானுடத்திரள் தேங்கியழிதல்

முன்னகர்வில்லை
இயங்காதிருப்பின்
இயக்கம் போற்றுதும்
இயக்கம் போற்றுதும்
இன்மை களையும்
இயக்கம் போற்றுதும்