– காஸ்மிக் தூசி-

சந்திக்கும்
இடம், நேரம்
பற்றிய கேள்வி
இறுதிக் கணத்தின்
இயலாமையின் பதில்

தேர்வு அறைமுன் நிற்பது
அனுமதிச்சீட்டுடன்
அரங்கத்தில் நுழைவது

இரவு ரயிலை தவறவிட்டது
எதிர்பாராமல் முத்தமிட்டது (more…)

– ஸ்ரீதர் நாராயணன் –

சட்டென நீட்டிய இடக்கையை
புறம்தட்டிவிட்டு
வலக்கையை இழுத்து
ஒருகவளம் சோற்றை வைக்கிறாள்,
அம்மா.

அடுத்த கவளத்திற்கு,

ஈனி மீனி மைனி மோ
கேட்ச் த மங்கி பை த டங்கி
என்று மிழற்றியபடி
இடக்கையில் வந்து நிறுத்திவிட்டு,

அம்மாவிற்கு என்றொரு அரைக்கண
புன்னகையை தந்துவிட்டு
சட்டென வலக்கையை நீட்டுகிறது.

என்றோ இடுப்பு எலும்பு நோக
உந்தித்தள்ளிய உயிர்விதையை
வாரியணைத்து மீண்டும்
வயிற்றில் இட்டுக்கொள்கிறாள்.

எந்த கணக்கு போட்டுத்தான்
என்னிடம் வந்தாயோடி

நம்பி கிருஷ்ணன்

கதையேதுமில்லை அதற்குப் பின்னே.
நொடியைப் போல் அது பிளவுபட்டிருக்கிறது.
தன்னைச் சுற்றியே அது சுழன்று திரும்புகிறது.

வருங்காலம் அதற்கில்லை.
எந்த கடந்த காலத்தின் மீதும் குத்தி வைக்கப்படவுமில்லை.
நிகழ்காலத்தின் சிலேடையது.

மஞ்சள் நிறத்த குட்டிப் பட்டாம்பூச்சி அது.
கேடுகெட்ட இக்குன்றுகளுக்கெல்லாம்
தஞ்சமளிக்கிறது தன் இறகிற்கடியே.

ஒரு துளி மஞ்சள்தான்,
மூடுவதற்குள் விரிக்கிறது
விரிப்பதற்குள் மூ..

எங்கே அது?

கீறல்

செந்தில் நாதன்

கடவுள் எது
கல் எது
வித்தியாசம்
என்று ஒன்றிருந்தால்
அது நூலிழை அளவு தான்
ஜெஜூரியில்
இருக்கும் கற்களில் பாதி
கடவுள் அல்லது அவரது பங்காளி

எந்த விளைச்சலுமில்லை
கடவுளைத் தவிர
கடவுளே இங்கு விளைச்சலாகிறார்
வருடம் முழுவதும்
நாள் முழுவதும்
தரிசு நிலத்தில் இருந்தும்
பாறாங்கல்லில் இருந்தும்

ஒரு படுக்கை அறை அளவு பெரிய
அந்த ராட்சதப் பாறை
கல்லாய் மாறிய காண்டோபரின் மனைவி
அதில் நீள்வெட்டாய் உள்ள பிளவு
ஒருமுறை பெருங்கோபத்தில்
அவள் மீது அவர் வாள் வீசியபோது
ஏற்பட்ட தழும்பு

ஒரு கல்லைக் கீறிப்பார்
ஒரு பழங்கதை உயிர்த்தெழும்

அதிகாரநந்தி

நான் ஏறிக் கெண்டேன்
ஏன் என்றெல்லாம் கேட்காதீர்
ஏறிக் கொண்டேன் அவ்வளவு தான்
இப்படி ஓடுமென்று யார் கண்டார்கள்
விழுந்துவிடலாம்
ஆசை விடவில்லை

வேகமுமில்லை
திசையுமில்லை
ஒன்றுமில்லை என்கையில்
ஒருபிடி பிடறி மயிரைத்தவிர

பிடித்திழுக்கலாம்
கட்டி முத்தமிடலாம்
இது எனது சவாரி
எனது விருப்பப்படி