பொழுது நகராத மதிய வேளை
தண்ணீர் குழாயின்மீது காகம்
தூரத்து தெருவில் ஒரு நாய்
தலைக்கு மேலே மின்விசிறி
எதை கேட்டு மலைத்து நிற்கிறது
மதிலின் மீது இருக்கும் பூனை!
கவிதை
பூனைகள் மீது எங்களுக்கு யாதொரு வன்மமும் இல்லை
எமக்குத் தொழில் கவிதை
ரைட்டு விடு.
ஒரு பிரச்சாரக் கவிதை
யாரேனும் சன்னமான குரலில்
கருணைக் கதாகாலேட்சபம் நடத்தினால்
கேட்பதற்கு இதமாகத்தான் இருக்கிறது
அப்பாவிடம் இரைந்து பேசும் போதும்
மாமனார் சுட்ட அப்பளம் கேட்கும் போதும்
அம்மாவிற்கு விஷயங்களைப் புரியவைக்கும் போதும்
சின்னஞ்சிறு குழந்தை அழும் போதும்
இந்தக் கருணையெல்லாம் எங்கே
ஒரு தேரையை விடவும்
நாம் என்ன முன்னேறிவிட்டோம்
என்று நினைக்கிறீர்கள்?
– அதிகாரநந்தி
பூச்சி
– கமலாம்பாள்-
தூரத்து அண்டத்தின்
ஓர் துகள்;
இரவின் இருளில்
சிறு உயிர்;
சிறு கடி; சிறு வலி;
பு ச் சி
பார்வையின் விளிம்பின்
ஒரு ஓரம்;
உற்றுப் பார்த்தால் நகரும்;
வாய் மட்டும்தான்;
புபூ ச்ச் சிசீ
ஒன்றுதான்..ஆனால்
எங்கும் எதிலும்;
சிதறிய கண்கள்;
விழித்துக்கொள்கிறது
மூன்றாவது கண்.