-கமலாம்பாள்-
ஒளி
கரைந்து வழிகிறது
வீடுகளின் இடுக்குகள் வழியாக,
யாரும் நின்றுகொண்டிருக்காத
மாடிகள் மேலாக,
சாலையோர மரங்களின்
இலைகளின் மறைவாக
பூச்சிகள் கலைகின்றன
பறவைகள் நகர்கின்றன
அடைத்த கதவுகளுக்கு வெளியே
இரவு நிலவுடன் காத்திருக்கிறது.
ஒளிப்பட உதவி : ikdienas romantika
– Stephen Leacock –
தமிழாக்கம்- ஸ்ரீதர் நாராயணன்
Stephen Leacock இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், ஆங்கில இலக்கிய உலகில் மிகப் பிரபலமாக அறியப்பட்ட நகைச்சுவையாளர். பரிகாசம் விரவிய விமர்சனங்களில் பொதுபுத்தி மடமையை சாடுவது அவரின் சிறப்பு. ஸ்டீஃபன் லீகாக் நினைவாக ‘நகைச்சுவையாளர் பதக்கம்‘ தொடர்ந்து 65 வருடங்களாக வழங்கப்படுகிறது. The Conjurer’s revenge நூற்றாண்டு பழமையான புனைவாக இருந்தாலும் இன்றைய காலத்திற்கும் பொருந்தி வரும் கதையாக அமைந்திருக்கிறது.
“இப்பொழுது சீமாட்டிகளே, கனவான்களே” சொன்னான் வித்தைக்காரன் “இந்த துணியில் எதுவுமில்லை என்று உங்களிடம் காட்டியபடிக்கு, இதிலிருந்து தங்கமீன்கள் கொண்ட ஒரு நீர்க்கிண்ணத்தை எடுக்கப்போகிறேன். ப்ரெஸ்டோ!”
அந்தக் கூடம் முழுவது மக்கள் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள், ‘ஆ! என்ன அற்புதம்! எப்படி இதை செய்கிறான்?’
ஆனால், முன் இருக்கையில் இருந்த துரித பேர்வழி, தன் அருகே இருப்பவர்களிடம் சத்தமாக கிசுகிசுத்தான் “அவன்-கைக்குள்-ஒளித்து-வைத்திருந்தான்” (more…)
நம் அனைவராலும் அழகான ஓவியங்கள் வரைய முடியாது – ஆனால் அழகான போட்டோக்கள் எடுக்க முடியும். தொழில்நுட்பம் அழகிய ஆர்டிஃபாக்ட்டுகளை எல்லாரும் உற்பத்தி செய்யலாம் என்ற நிலையை உருவாக்கியிருக்கிறது.
ஆனால் எது அழகு, எது கொண்டாடத்தக்கது என்ற கேள்விகளை நாம் யாரும் கேட்டுக் கொள்வதில்லை. இந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் முயற்சியே பதாகை, “சாமானியர்களின் முகங்கள்” என்ற புகைப்படத் தொகுப்பு.
விளிம்பில் உள்ள விஷயங்களை மையத்துக்குக் கொண்டு வரும் முயற்சி இது. எது அழகு, எது புகைப்படம் எடுக்கத்தக்கது என்ற சிந்தனையைத் தூண்டுவதை நோக்கமாகக் கொண்ட படங்கள் இவை.
இந்த வாரப் புகைப்படக் கலைஞர் திரு. விக்டர் லிங்கன் அவர்கள்.
audio credit: Moogies Bloogies, Delia Derbyshire & Anthony Newley, Ubuweb
– பீட்டர் பொங்கல் –
Kurt Vonnegut எழுதிய Cat’s Cradle, 1960களின் அமெரிக்க எதிர்கலாசாரத்தைக் கட்டமைத்த மிக முக்கியமான பிரதிகளுள் ஒன்று. இதில் வரும் பொகொனிய சமயம், பெறும் வாதையிலும் நம்பிக்கையின் ஒளிக்கீற்றைப் பொய்களால் பெற்று, மனிதன் தன் வாழ்வுக்கு ஒரு பொருள் கொள்ள இயலும் என்று எண்ண வைக்கும் வோனகட்டிய தரிசனம்.
பொகொனிய முதல் நூலும், அதன் அந்திமக் கிரியையான சேற்றுப்பாடலும் பதாகை வாசகர்களுக்காக இங்கு தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.
முதல் நூல்
நான் சொல்லப்போகும் உண்மைகள் அனைத்தும் வெட்கங்கெட்ட பொய்கள்.
முதலில் கடவுள் மண்ணைப் படைத்தார். பிறகு, அதைத் தன் அண்டத்தனிமையில் கண்டார்.
“சேற்றைக் கொண்டு உயிரினங்ளை உருவாக்குவோம், இந்தச் சேறு நாம் என்ன செய்திருக்கிறோம் என்று பார்க்கட்டும்” என்றார் கடவுள். அசைவன அனைத்தையும் படைத்தார், அவற்றிலொன்று மனிதன். மனிதனான சேறு மட்டுமே பேச முடிந்த உயிரினம். (more…)
பொழுது நகராத மதியவேளை
சங்குபுஷ்ப விதைகளை கொல்லைப்புற
மழைநீர் குழியில் போடுகிறான்
இரு நாட்களில் விதை செடியானது
அதற்கும் ஏதோவொரு அவசரம்
தரையில் படர்ந்த கொடியை
நூல் கொண்டு மேலே திசைதிருப்பினான்
ஒரு மாதத்தில் புதராக மாறிவிட்டிருந்தது
இரண்டு புல்புல் பறவைகள்
அந்தப் புதரை சுற்றிச்சுற்றி வந்தன
கூடு கட்டும் வேலை தொடங்கிற்று
இவனுடைய மேற்பார்வையில்
ஒருநாள்
இரண்டு பேரும் இல்லாத நேரத்தில்
கூட்டை எட்டிப் பார்த்தான்
மூன்று முட்டைகள்
பல்லி முட்டை கூடப் பெரிசு
சில நாட்களில் கூட்டுக்குள்
மூன்று றெக்கை முளைத்த பல்லிகள்
கண் திறக்கவில்லை கத்தவும் தெரியவில்லை
ரோமங்கள் முளைக்க ஆரம்பித்தன
கொஞ்சம் கத்தவும் ஆரம்பித்தன
அந்தப் பக்கம் சுத்திக் கொண்டிருந்த
பூனையின் காதில் விழுந்தது
பதாகை 