கவிதை

தோன்றி மறையும் வர்ணங்களாலான படுக்கையறை ஒவியம்

றியாஸ் குரானா

 

தனது படுக்கையறையில்
ஒரு பெரிய வெற்றுத் திரையை விரிக்கிறாள்
அதன் ஓரங்களைச் சுற்றி மேக மூட்டம்
பாதி திறந்த கதவினாடாக கண்டேன்
அவள் கதவை மூடுகிறாள்
உள்ளே என்ன நடக்கலாம்
வெளிச்சம் அணைக்கப்பட்டுவிட்டது
அருகில் ஒரு நெருக்கமான மனிதன்
அமர்ந்து குறிப்பெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறான்
அருவருக்கத்தக்க வார்த்தைகளை
சோதித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்
அடுத்து நாம் கூச்சப்படும்படி
எதோ நடந்து கொண்டிருக்கிறது
திடீரென அடுத்து
தன்னை வர்ணிக்கும்படி அவள் கேட்பதாக
எனக்கொரு பொய் தோன்றுகிறது
இப்போது குளியலறையில்
நான் தண்ணீரின் சப்தத்தை விரும்பவில்லை
கடைசியில்,
இருவரும் உறங்கிக் கொணடிருக்கின்றனர்
உள்ளே ரகசியமாக நுழைந்து பார்க்கிறேன்
ஓ.. அது என்னுடைய படுக்கையறைதான்
ஒரு நான் அறையிலிருந்து
வெளியேறிப்போகையில்,
மற்ற நான் உள்ளே நுழைந்திருக்கிறேன்
காலையில் விழித்ததும்,
தூங்கியதாக நினைத்துக் கொண்டேன்
சற்று நேரத்தில்
எனது இரண்டு ”நான்”களையும் கூட்டிக்கொண்டு
புல்வெளிக்கு புறப்பட்டாள்
இரவு முழுதும் வெற்றுத் திரையில்
அவள் வரைந்த ஓவியம் இதுதான்
விசேசம் என்னவெனில்
அடிக்கடி தோன்றி மறையும் வர்ணங்களை
அவள் பயன்படுத்தியிருந்தாள்.

ஒவ்வொரு நீதிக்கதை

எஸ். சுரேஷ்

 

ராஜா வந்தார் ராஜா வந்தார் டும் டும் டும்
வந்தார் ராஜா வந்தார் ராஜா டும் டும் டும்
கையில் வாளெடுத்து வந்தார் ராஜா டும் டும் டும்
வாளெடுத்து வந்தார் ராஜா டும் டும் டும்
குதிரை மேலே ராஜா வந்தார் டும் டும் டும்
ராஜா வந்தார் குதிரை மேலே டும் டும் டும்
குதிரை இருந்தது ராஜா கீழே டும் டும் டும்
டும் டும் டும், ஆமாம் டும் டும் டும்

ராஜா கையில் வாள்
குதிரைக்குப் பின்னால் வால்
வாள் வாள் வாள்
வால் வால் வால்
டும் டும் டும், அட டும் டும் டும்

குதிரை மேலே காட்டுக்குள்ளே ராஜா போனார்
காட்டுக்குள்ளே குதிரை மேலே ராஜா போனார்
காட்டுக்குள்ளே குழியிருந்தது டும் டும் டும்
குழியிருந்தது காட்டுக்குள்ளே டும் டும் டும்
குழியிருந்தால் குதிரை விழும் டும் டும் டும்
குழிக்குள்ளே குதிரை விழும் டும் டும் டும்

குதிரை இப்போ ராஜா மேல டும் டும் டும்
ராஜா மேல குதிரை இப்போ டும் டும் டும்
வால் இப்போ மேலே இருக்கு டும் டும் டும்
வாள் இப்போ கீழே இருக்கு டும் டும் டும்

ராஜாவைப் பார்த்த மந்திரி சிரித்துப் பார்த்தார்
பார்த்தார் சிரித்தார் சிரிப்பாய்ச் சிரித்தார்
ஹ ஹ ஹ ஹ ஹ் ஹ ஹ ஹ ஹ ஹ
ஹஹஹஹஹஹஹஹா மந்திரி சிரித்தார்
வயிறு குலுங்க காடு குலுங்க மந்திரி சிரித்தார்
ஹ் அஹ அஹ அஹ அஹ ஹ ஹ மந்திரி சிரித்தார்

குழியை விட்டு ராஜா வந்தார் டும் டும் டும்
வாள் எடுத்து வேகமா வீசினார் டும் டும் டும்
தனியாய்ப் பறந்தது தலை டும் டும் டும்
பத்தடி பறந்து விழுந்தது தலை டும் டும் டும்
டும் டும் டும் வெட்டு டும் டும் டும்
டும் டும் டும் ஒரே வெட்டு டும் டும் டும்

ஒரு பக்கம் வெள்ளை, ஒரு பக்கம் சேறு
குதிரையைப் பார்த்து சிரித்தான் ராஜா
ஹ ஹ ஹ ஹ ஹ் ஹ ஹ ஹ ஹ ஹ
ஹஹஹஹஹஹஹஹா ராஜா சிரித்தான் பாரு
காடு குலுங்க வயிறு குலுங்க ராஜா சிரித்தான் பாரு
ஹ் அஹ அஹ அஹ அஹ ஹ ஹ ராஜா சிரித்தான் பாரு

பின்னங்காலால் உதைத்தது குதிரை டும் டும் டும்
பத்தடி பறந்து விழுந்தான் ராஜா டும் டும் டும்
மரத்துல முட்டிச்சு ராஜாவோட மண்டை
அவன் இனி போட முடியாது கொண்டை

காட்டுக்குள்ள ராஜா செத்தான் டும் டும் டும்
ராஜா செத்தான் காட்டுக்குள்ள டும் டும் டும்
காட்டுக்குள்ள குதிரை இருக்கு டும் டும் டும்
அந்த காட்டுக்குள்ள புலி இருக்கு டும் டும் டும்
புலி இருக்கும் காட்டுக்குள்ளே டும் டும் டும்
ராஜாவோட குதிரை இருக்கு டும் டும் டும்

நாட்டுக்கு ஒரு நீதி டும் டும் டும்
காட்டுக்கு ஒரு நீதி டும் டும் டும்
வேற வேற நீதி உண்டு டும் டும் டும்

பஸ்சில் ஒரு எருமை

எஸ். சுரேஷ்

காலை எல்லோரும் அலுவலகம் செல்லும் நேரத்தில்
அந்த எருமை வோல்வோ பஸ்ஸில் ஏறியது
“காடுபீசினஹல்லி ஒரு டிக்கெட்” என்று இருநூறு நீட்டியது
சில்லறை பணத்தை வாயில் வாங்கிக் கொண்டது
உட்கார்ந்துக் கொண்டிருந்தவரகள்
குளிர் காற்றை அனுபவித்தார்கள்
நின்றுக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு
நெரிசலினால் ஒரே புழுக்கம்
ரேடியோவில் யாரோ ஒருவன்
பாடல் என்ற பெயரில் கத்திக் கொண்டிருந்தான்
எருமை மாடு இதைபற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல்
கம்பியை பிடிக்காமல் நின்றுக் கொண்டிருந்தது

சில்க் போர்டு தாண்டியதும்,
“வண்டியை நிறுத்து, வண்டியை நிறுத்து” என்று கத்தியது
“ஸ்டாப் இன்னும் கொஞ்சம் முன்னாடி”
என்று சொன்ன கண்டக்டரைப் பார்த்து,
“நான் அவசரமாக சாணி போடவேண்டும்” என்றது
சடன் ப்ரேக் போட்டு வண்டியை நிறுத்திய ஓட்டுனரை
இறங்கும்போது பார்த்து,
“அந்த பயம் இருக்கட்டும்” என்று சொல்லிவிட்டு இறங்கியது.

நாளை வருமா?​​

 

​இன்று ஒரே பெஞ்சில் அவர்களால் அமர முடிந்தது
தினமும் அவர்களுடன் வரும் ஒருவர் இன்று இல்லை
நடை பழகாமல் மெளனமாக உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள்
தினமும் உரக்க சிரிப்பவரின் பார்வை வானத்தில்
எங்கோ பதிந்திருக்கிறந்து
கைத்தடியில் கைகள் ஊன்றி இன்னொருவர்
தரையை பார்க்கிறார்
மறையும் சூரியனின் ஒளி பட்டு மாமரத்தின் நிழல்
அவர்கள் மேல் மட்டும் படர்கிறது

நடப்பவர்கள் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறார்கள்
அரை நிஜார் மனிதர் தனியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்
எதிர் பெஞ்சில் சிரித்து பேசும் காதல் ஜோடி
பக்கத்து பெஞ்சில் குடும்ப விஷயம் பேசும் மாமிகள்
மெயின் ரோட்டில் வேகமாக பறக்கும் வாகனங்கள்
கேட்டுக்கு வெளியே ஆப்பிள் விற்கும் வண்டிக்காரன்

சிலைகள் போல் அவர்கள் ​

கறுப்புப் பெட்டி

றியாஸ் குரானா

யாருடைய கனவுக்குள் இருக்கும்
மனிதர்களுடனும் வசிக்க,
தூக்கத்தை பயன்படுத்த முடியாது
அதுதான் விழிப்பின் ரகசியம்
இந்தக் கதையில் சில புள்ளிகள் தளர்வாகவே உள்ளன
சில புள்ளிகள் இடம்மாறி மெதுவாக நகர்கின்றன
”இந்தக் கதை” என்பது வாசிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும்
வேறான, அவர்கள் நினைக்கின்ற கதையாகும்
அந்தக் காட்சியை முறையாக வர்ணித்தால்,
சில நேரங்களில் தூக்கமாகவும்
சில நேரங்களில் விழிப்பாகவும்
மாறி மாறி உருப்பெருகுகின்றன
இதைத் தாண்ட என்ன வழி
எதன் வாசலில் காத்திருக்க வேண்டும்
இப்படிச் சொல்லியே
பல ஆண்டுகளாக நான் தனியாகவே
தூங்கவும் விழித்திருக்கவும் செய்கிறேன்
மனம் திகைத்து உறையும் நேரங்களில்
எதிரே வந்து கனவு பிரகாசிக்கிறது
கனவுக்குள்ளிருந்து வெளியேறி வந்தவர்கள்
புன்னகையுடன் நமக்காக காத்திருக்கின்றனர்
இன்று காலையும் கனவுப் பெட்டியிலிருந்து
வெளியே வந்தேன்
உங்கள் குரல் கேட்டது.
அவரின் கனவுக்குள்ளிருக்கும் சிலருடன்
சண்டையிட வேண்டியிருக்கிறது
அந்த மனிதன் கனவுக்காக
எனது தூக்கத்தைத்தான் திருக்கொள்கிறான்
கனவு கறுப்புப் பெட்டி என்றான்
ஆதாரங்களை அதிலிருந்து
கண்டுபிடித்துவிட முடியுமென்றான்
என்னைப் பற்றி எல்லாம் தெரிந்தவன்போல்
கேலியாகச் சிரித்துவிட்டு
இந்த வரிகளில் நடந்து கடந்து போகிறான்
தயவு செய்து கொஞ்சம் அவனைப் பிடித்துத்தாருங்கள்
ஒருவர்மாறி ஒருவர் படிப்பதே
அவனைப் பிடிக்க கூடிய தந்திரமாகும்