• சிகந்தர்வாசி

 

கீழ்வானம் சிவக்க,
இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் விளக்குகள் எரிய
வாகனங்களின் சப்தமும் கீச்சு கீச்சு என்ற பறவை ஒலியும்
சேர்ந்து கொள்ளும் சந்தி வேளையில்
நாங்கள் சாலையில் நடந்து கொண்டிருக்கிறோம்
எதையோ யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் அவர்
அடுத்துச் சொல்லப்போவது எனக்கு தெரியும்-

“நாகராஜன் ஹார்ட் அட்டாக்ல நேத்து போயிட்டார்”

மெளனமாய் நடக்கிறோம்

“அடுத்தது நான்தானோ?
என் வயசுக்காரா ஒவ்வொருத்தரா போயிண்டு இருக்கா,
அடுத்தது என் முறை.
பேஸ்மேக்கர் எவ்வளவு நாள்தான் என்னைக் காப்பாத்தும்?”

பெட்டிக் கடைக்காரன் எங்களை பார்த்து புன்னகைக்கிறான்
இரண்டு வருடங்களாக இதே சந்திப் பொழுதில்
இதே தெருவில் தினமும் நடக்கிறோம்.

“பட் ஐ ஹாவ் நோ ரிக்ரெட்ஸ்
எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை
வாழ்கையை நல்லா அனுபவிச்சாச்சு. வேற என்ன வேணும்?”

சூரியன் சோர்வடைய, சிவப்பு கரைய
மேற்கு திசையை இருள் கவ்வ
வீதி விளக்குகள் வெளிச்சத்துக்கு வருகின்றன
வீடு திரும்பும் வாகனங்களின் ஹார்ன் காதைத் துளைக்க
பறவைகளின் கூக்குரல்கள் அடங்க
இன்னொரு நாளும் கழிந்தது.

ஒளிப்பட உதவி – Finnsticks blog

எஸ். சுரேஷ்

ஒரு மரத்தின் கீழ் உட்கார்ந்துக்கொண்டு
கவிதை எழுதத் தொடங்கினேன்
“உன் முகத்தைப் பார்த்தால் தாமரை மலரும்
உன் பாதம் பட்டால் பூக்கள் மலரும்
நீ கண் இமைத்தால் பட்டாம்பூச்சிகள் பறக்கும்
நீ சிரித்தால் மின்னலடிக்கும்
உன் கொலுசொலி கேட்டு வானம் உறுமும்
உன் வளையல் ஓசை என் மனதை மயக்கும்
உன் குரலைக் கேட்டால் குயிலும் நாணும்..”

ஹ ஹ ஹ ஹ என்று மரக்கிளையில் உட்கார்ந்து
என் கவிதையை படித்துக்கொண்டிருந்த குயில்
சிரித்துவிட்டுப் பறந்து சென்றது

கடைசி வரியை அழித்துவிட்டு
“நீ என்னுடன் இருந்தால் என்றைக்கும் இனிக்கும்”
என்று முடித்தேன்

ஒளிப்பட உதவி – steffichfineart.com

–வெ கணேஷ்–

வளைந்தோடும் நதியின் கரையில்
நீராடும் பார்த்தனின்
இரு கால்களைச் சுற்றி வந்ததொரு நீள்நாகம்.
வெட்கத்துடன் முத்தமிடும் இளங்காதலியாய்
அது பாதத்தை தீண்டிடவும்
நதியின் ஆழத்திற்கு இழுக்கப்பட்டான்.
ஒளி ஊடுருவும் மாளிகையின்
அறையில் விழித்தான்
வெளியே நாற்புறமும்
மீன்களும்
நீர்ப்பாம்புகளும் நீந்திக் கொண்டிருந்தன
பார்த்தனின் முன் எரிகுண்டம் ;
நெய்யிட்டு
தீ வளர்த்தான்.
அதன் உக்கிரத்துடன் போட்டியிட்டது
அருகிருந்த பாம்பின் கண்களில்
படர்ந்திருந்த இச்சைத்தீ.
கணத்துக்கொரு தரம் வடிவமாற்றம்
பாம்பு
பெண்
பாம்புப்பெண்
தீச்சடங்கு முடியவும்
“இது சாட்சி” என்ற சங்கல்பத்துடன்
பார்த்தனை நோக்கினாள்
திரௌபதியும் யுதிஷ்டிரனும்
இணைந்திருந்த அறையினுள்
விபத்தெனவே நுழைந்ததனால்
விதித்துக் கொண்ட வனவாசம் ;
கவர்ந்திழுக்கும்
சர்ப்பப்பெண்ணுடன்
கூடுதல் முறையாகுமா?
பாம்புப்பெண்
அவனின் மனதோடு மௌனமாய்ப் பேசினாள்
“சாபமில்லை ; மூத்தோர் சொல்லில்லை
உமக்கு நீரே வழங்கிக்கொண்ட
வனவாசத்தில்
உம் மேல் ஆசையுற்று அணுகுபவளைக்
கூடுதலில் பாவமில்லை”
மாலையென காலடியில் சுருண்டது சர்ப்பம்
மானிடப் பெண்ணாக எழுந்து
இதழ் குவித்து நெருங்கினாள்
அர்ஜுனன்
காமநோய் தீர்க்கும் வைத்தியனானான்.
நதியின் உயிரினங்கள்
அறையின் திரையாகின

oOo

பின்னொருநாளில்
நதிக்கரை மேடொன்றில்
வலியுடன் கண் விழித்தான்
விஷ பாணம் தாக்கி
புண்ணான அவனுடலை
பாம்புப்பெண்
நாவால் வருடினாள்
சற்றருகே ஒரு வாலிபன்
வில்லும் அம்புமாய்
பின்னே ஒரு வெள்ளைக் குதிரை
யாரிவன் என்னைப் போல்?
எங்கிருக்கிறோம்?
கனவிலா? நனவிலா?
உடலெங்கும் பாம்பு
ஊர்ந்து வைத்தியம் பார்த்தது
சலசலக்கும் நதியில்
முதலைகள் மூன்று நீந்திச் சென்றன.
இவைகளை முன்னர் சந்தித்திருக்கிறோமோ?
இறந்தகால நிகழ்வுகளும்
நிகழ்கால பிரக்ஞையும்
ஒன்றிணைந்து குழம்பாகி
வேறுபாடு காணவியலா கலவையாயின

oOo

“விஷமற்ற பாம்பினங்களில்
நான் அனந்தன் ;
ஆயிரம் பிரபஞ்சங்கள்
கடுகளவில் என் தலையில் சுழலுகின்றன”
கண்ணன் சிரிக்கிறான்

 – எஸ். சுரேஷ் –

 

கண்கள் சூரியன் போல் சிவந்திருக்க
உடம்பெல்லாம் யாரோ அடித்ததுபோல் வலித்திருக்க
தேகம் நூற்றுநான்கு டிகிரி கொதித்திருக்க
கால்கள் தங்கள் வலுவை இழந்திருக்க
உடல் நடுக்கத்துடன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டு
‘அம்மா அம்மா’ என்று முனகிக் கொண்டிருதவனைப் பார்த்து

கூண்டில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த கிளி
“போத்திகினும் படுத்துக்கலாம்
படுத்துக்கினும் போத்திக்கலாம்”
என்று பாடியது.

ஒளிப்பட உதவி – Oriental Outpost