கவிதையின் உண்மையான கருப்பொருளைத் தவிர்க்கவே இவ்வளவும் என்று கருதினார் டோல்கீன்: மரணம், தோல்வி. இவை பேவொல்ஃபுக்கு மட்டும் வருவதில்லை, அவனது அரசுக்கும் நிகழ்கிறது, ஒவ்வொரு அரசுக்கும் இதுதான் விதி. பல விமரிசகர்களும் ஒரு கலைப்படைப்பாகப் பார்க்கும்போது ‘பேவொல்ஃப்’ குழப்பமான ஆக்கம் என்று நினைத்தார்கள்  – உதாரணத்துக்கு, அதில் பாகனிய சிந்தனைகளும் கிறித்தவ சிந்தனைகளும் கலந்திருக்கின்றன. ஆனால் பேவொல்ஃபின் கதைசொல்லி, போர்வீரர்களை மகிழ்விக்கும் கவிஞர்களைப் போல், தான் தொல் காலங்களில் நிகழ்ந்த ஒரு கதையையே சொல்வதாகத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறார். “நான் கேள்விப்பட்டேன்,” என்கிறார் அவர். “நான் அறிந்து கொண்டேன்”.