கவிதை

நெருப்புக்கோழிகளின் நடனம்

எஸ். சுரேஷ்

உறங்கலாம் என்று படுத்தபோது
“தொப் தொப் தொப் தொப் ” என்று
மாடி போர்ஷனில் யாரோ குதிக்கும் சப்தம் கேட்டது
தூங்க முடியாமல் மேல் போர்ஷனுக்கு போன் செய்தேன்
“ஹலோ” என்றது போனை எடுத்த நெருப்புக்கோழி,
“சாரி, நாங்க கொஞ்சம் அதிகமாக குதித்துவிட்டோம்.
இனி அப்படி குதிக்கமாட்டோம்,”
என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தது.
இப்பொழுது “தொப் தொப் தொப்” என்ற சப்தம்
மெதுவாக சப்தம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறது

பூசாரி

 – காஸ்மிக் தூசி –

poosari

குதிகால் முதல்
பிருஷ்டம் வரை
காணிக்கையாக்கி-
குளிர்ந்த பலிபீடத்தின் மேல்
காத்திருக்கிறான்
பூசாரி.
(more…)

வரலாறு

சோழகக்கொண்டல் 

காலவெளியில்
நுனிப்புல் மேய்ந்தபடி நகரும்
ஒரு கருப்பு நிற பசு (more…)

பூனைக்குட்டி

 – வேணுகோபால் தயாநிதி –

எனக்கு
ஒரு பூனைக்குட்டியை தெரியும்.
பார்வைக்கு அழகியது
மிகவும்.
ஆனால்
பொதுவில்
சொல்லக்கூடாத குணம். (more…)

குதிரைலாட கோவில்

 – காஸ்மிக் தூசி –

 

விலாவில்
ஓங்கி உதைத்ததுபோல
மலைக்குன்றின் பாறையில் தெரிகிறதே
அந்தப் பெரிய வெட்டு, (more…)