காஸ்மிக் தூசி

நிகழ்தகவின் மானுடத்துவம்

காஸ்மிக் தூசி

இரவி அணைந்து
இரவு வரக்கண்டு
விடாய் கொண்டு
விழி அயர்ந்து
கடாவு எழ
அனுட்டானம்
எனப் பிரக்ஞை கொண்டு
கண் மலர எழுந்தனன்
யானே இன்று,

எழாவிடின்
உறட்டை
சவம் ஊனம்
ஊத்தைப்பிணம்
மவுத்தி விடக்கு கங்காளம்
கழுமலை நெட்டைகழியுடல்
கிலுமொலெனல்

நிவகம்
எவர்க்கும்
சூதகம்.

முதல் துளியின் பனி

காஸ்மிக் தூசி

இலைகளற்ற கிளைகளில்
வலசைக்குச்
சென்றுவிட்ட
பறவைகளின் கூடுகள்,
காய்ந்த
சுள்ளிகளாய் சுருங்கி
சோம்பித் தெரிகின்றன
மரத்தில்.

தேவையை மீறி
ஏகார்ன் காய்களை
பதுக்கிக் கொண்ட
குழிகளில்
தங்கள் பிள்ளைகளுடன்
பதுங்கிக்கொண்டு விட்டன
அணில்கள்.

வெட்கத்தை விட்டு
ஆடைகளை களைந்துவிட்ட
மேப்பிள் மரங்களை,
தன்
தடையின்மைகளால்
தொடர்ந்து
புணர்ந்து கொண்டிருக்கிறது,
வட திசையிலிருந்து
வீச ஆரம்பித்திருக்கும்
குளிரின் காற்று.

விசும்பிலிருந்து
துளிர்த்துத்
தெறிக்கிறது
முதல் துளியின்
பனி.

சடாரி – காஸ்மிக் தூசி

காஸ்மிக் தூசி

வடகலை தென்கலை
எதுவாயினும்,
பெருமாள் பக்தர்கள் அனைவருக்கும்
ஒரு அன்பான
வேண்டுகோள்.

வைகுண்டத்தில்
மகாவிஷ்ணு செய்த
அதே பிழையை
நீங்களாவது செய்யாதிருங்கள்.

நீங்கள் துயில்வது
ஆதிசேஷன் மீதுதான் என்றாலும் சரி
அடுத்தமுறை
படுக்கையறையுள் நுழையும் முன்
பாதுகைகளை
கவனமாக கழற்றிவிடுங்கள்.

முக்கியமாக,
கழற்றிய பாதுகையை
படுக்கையின் மீது மட்டும்
வைத்துவிட வேண்டாம்.
தூணிலும் துரும்பிலும்
இருக்கும் திருமாலின்
சங்கும் சக்கரமும்
உங்கள் திருஷ்டிக்கு தெரியாமல்
அருகிருந்து விட்டால்
ஆபத்து.

அவை
பாதுகையை
கோபித்து கூச்சலிட்டு
ஸ்ரீவிஷ்ணுவால் சபிக்கப் பெற்று
திரேதாயுகத்தில்
பரத சத்ருகர்களாகப் பிறக்க,

பாதுகைகளோ
மற்றுமொரு சடாரியாய் மறுவடிவாகி,
முக்தியடைந்த இன்னுமொரு புதிய ஆழ்வார்
திருமாலின் திருப்பாதமாக,

பெருமாளின் பிரசாதமாய்
மஞ்சள் காப்பு குங்குமம்
திருத்துழாய் உடன்
திருமாலின்
திருவடி பொறித்த திருமகுடம்
பூர்வஜென்ம கர்மத்தின் சடம் சபித்த
ஸ்ரீ சடகோபர் வடிவான
சடாரியுடன் –

தாமரைக்கூம்பின் குறடு கொண்ட
மற்றுமொரு
பித்தளைக் கும்பாதனை
வரிசையில் நின்று
சிரசில் தரித்து
பாதுகா சகஸ்ரம் துதித்து
திருமால் தரிசனம் முடிந்து
நெடுஞ்சாலையில் கிடந்து
சனியன்று மாலை
வீடு திரும்ப,
மிகவும்
தாமதமாகிவிடும்தானே நமக்கு?

சிறிய பிழைகள்தாம்
என்றாலும்
பெரிய விளைவுகள்.
மகாவிஷ்ணு
மற்றும் மனிதர்கள்,
யாராயினும்,

-காஸ்மிக்தூசி

நந்தி – காஸ்மிக் தூசி கவிதை

ஆலகால விடம் அருந்தி
அம்மை மடியில்
மயங்கிக் கிடக்கையில்,
காத்திருக்கும்
பக்தர்களின் வரிசைக்கு
காவல்,

தசைச்செழிப்பு புடைத்தெழும்ப
எந்நேரமும் எழுந்துவிடும்
ஆயத்தமாய்
பிரகதீஸ்வரர் முன்
வீற்றிருக்கும் நந்தி.

கயிலாயத்துள் நுழையும்
பக்தகோடிக்கு ஜருகண்டி.
அத்துமீறினால்
விஷ்ணுவே ஆனாலும்
விபரீதம்.
வெறும் மூச்சுக்காற்று போதும்
கருட பகவானை
தடுமாறி விழவைக்க.

உயிர் பிச்சைக்கு
அந்த சிவபெருமானே வந்து
சொன்னால்தான் ஆச்சு.

அவதார அதிகார கைலாச
சிறிய பெரிய, மற்றும்
சாதாரண நந்திகள் மத்தியில்
ஓரமாய் எங்கோ
உடனுறைகிறார்,
சிவபெருமான்.

காலத்தில் உறைந்த
கறுப்பு உலோகம்
விலாப்புறங்கள் சிலிர்த்து
திமில் சரிய
முன்னங்கால் உயர்த்தி

கொம்பசைத்து வாலைச்சுழற்றி
கழுத்துப்பட்டையின் மணி ஒலிக்க
எந்நேரமும்
எழுந்துவிடக்கூடும்.

என்றாலும்,
நந்திகள்
ஏன் எப்போதும்
அமைதியாக
அமர்ந்திருக்கின்றன?

பிரதோஷ நேரங்களில்
எண்ணற்ற நந்திகளுள்
ஏதோ ஒன்றை
தற்செயலாய் தெரிவுசெய்து
அதன் சிரசின்மேல்

தன் ஏழுதாண்டவங்களுள் ஏதாவது ஒன்றை
இடக்கால் வீசி
ஆவேசமாய் நடனமிடுகிறார்
சிவபெருமான்.

நடனம் முடியும்வரை
மூச்சைப்பிடித்தபடி
ஈட்டி முனை வேய்ந்த வேலிக்குள்
விழிபிதுங்க
அசையாமல்
அமர்ந்திருப்பதைத் தவிர
வேறு வழியில்லை.

நந்தி
இம்மி அசைந்தாலும்
போதும்.
அவரின்
அடவு
தப்பிவிடும்

தூரதேசத்து ஓடையின் ஒரு துளி – காஸ்மிக் தூசி கவிதை

கனநீரின் சுவையாய்
ஊற்றெடுக்கிறது
உச்சிவெயிலில்
கோணிய தென்னையின் கீழ்
நிற்கும்
கிணற்றின்
நீலநிற ததும்பல்.

ஆலிங்கனத்தின்
வெம்மையாய்
உடல் எங்கும்
பரவி நிறைகிறது
நிரம்பிய நீள் சதுரத்தின்
குளுமை.

சென்ற பிறவியின்
நினைவு போல
நாசியில் ஆழத்திலிருந்து
கிளர்ந்து எழுகிறது
நீந்திக்கடந்த
குளத்து நீரின்
மீன் மணம்.

சகதி படிந்த
பாதங்களின்
நீர் ஊறிய வெளுப்பு,

மோட்டார் அறையின் மேலிருந்து
ஓடிவந்து குதித்து
மூழ்கும்போது
உண்டாகும்
செவியின் அடைவு,

தெறித்து அறையும்
அலைகளில் நனைந்து
பளபளப்பு கூடிய
கிணற்றுச் சுவரின்
கருங்கல் அடுக்கு,

அலையாடித் தளும்பும்
நீர்ப்பரப்பின்
விளிம்பில்

சிவந்த பிளவால்
துளாவி
காற்றின்
ஒரு பருக்கையை
அவசரமாய் அள்ளிக்கொண்டு
கல்லிடுக்குள் மறையும்
கருத்த நீர்ப்பாம்பு.

நெடிய
ஜலக்கிரீடையின் முடிவில்
நிழலை நீளமாக்கிக்காட்டும்
வெயிலில்
நடுங்கியபடி,

நீர் ஊறி வெளுத்த கைகளை
கட்டிக்கொண்டு
மூச்சு வாங்கி
நிற்கையில்,

மார்பு மேல் இறுக்கிய
நாடாவின் நழுவலில்
காணக்கிடைத்த குவைகளின்
காம்புகள் முறைக்கும்
முழுமையின் அசைவு,

அனைத்தும்
இன்னொரு
தூர தேசத்தின்
மலையடியில்
இது வரை கண்டிராத
ஓடையின்
ஒரு துளியில்
ஒளிந்திருக்கிறது.

எவர் சொன்னது?
தூய நீர்
மணம் நிறம் சுவை
அற்றதென?