காஸ்மிக் தூசி

இவ்விடத்தின் ஆவி
உயிர்கொண்டு வாழ்கிறது
நிலையத்து நாயின்
சொறிபிடித்த உடலுக்குள்.

முந்நூறு ஆண்டு
பிரார்த்தனையின் சுயவதை
வருகை புறப்பாட்டு
மரத்தின் கீழ்.

மனிதனா
அல்லது கடவுளின் அவதாரமா
என்பதை மட்டும் கண்டு அறியும் அளவுக்கு
வலது விழியை மட்டும்
திறந்துபார்க்கிறது நாய்

இல்லையேல்
குணப்படுத்தி சொர்க்கத்துக்கு
அழைத்துச்செல்லும் வகையில்

எட்டுக்கை கொண்ட
ரயில்வேயின் காலஅட்டவணை
தலையில் வந்து அடிக்கிறது.

அந்த நாள் இன்னும்
வரவில்லையென
தீர்மானிக்கிறது நாய்.

000

அருண் கொலாட்கர் எழுதிய, The Station Dog, என்ற கவிதையின் தமிழாக்கம்

ஒளிப்பட உதவி – http://www.maciejdakowicz.com/

காஸ்மிக் தூசி

வண்ணத்தின் தேவையுள்ள
மரத்துறவி

பத்து மடங்குக்கும் மேல்
உள்நோக்கி வளைந்த
கைகாட்டி

விழுங்கிவிட்டது
தனக்குத்தெரிந்த எல்லா
ரயில் நிலையங்களின்
பெயரையும்.

முகத்தில் இருந்து
எடுத்த தன் கைகளை
பைகளில் விட்டுக்கொண்டு
நிற்கிறது

அடுத்த ரயில் எப்பவருமென
தெரியும் அதற்கு
ஆனால் நிற்கிறது
குறிப்பு ஏதும் தராமல்

கடிகார முகப்பு
எண்களைக் கூட்ட
மொத்தமாய் வருவது
பூஜ்யம்.

௦௦௦

அருண் கொலாட்கர் எழுதிய “The Indicator” என்ற கவிதையின் தமிழாக்கம்

நன்றி – monon.monon.org

 காஸ்மிக் தூசி

சிறிய கோயில் நகரம்
அதன் மலை அடிவாரத்தில்
நெருக்கியடித்துக் கொண்டிருக்கும்
அறுபத்து மூன்று பூசாரிகள் உள்ள
அறுபத்து மூன்று வீடுகள்
அதன் முந்நூறு தூண்கள்
ஐந்நூறு படிகள் மற்றும்
பதினெட்டு வளைவுகள் விட்டு

பூசாரியின் மகன்
ஒருபோதும் சொல்லத்துணியாத
திறமையின் வழிபணம் சேர்த்த
ஒருபோதும் உள்ளே கால் வைக்க மாட்டேன்
என அவன் நம்பும்
கோயில் நாட்டியக்காரியின்
அறுபத்து நான்காவது வீட்டை கடந்து
இடிந்த கோயிலைத் தாண்டிச் சென்றாலும்

காணவில்லை கோயில்நாயை
கோரக்‌ஷநாத் முடிவெட்டும் சலூன்
மகாலஷ்கந்த கபே
மற்றும் மாவு மில் தாண்டிவிட்டால்
அவ்வளவு தான்.
முடிந்தது.

வந்தாயிற்று நகரம் விட்டு
கையில் ஒரு தேங்காயோடு.
பாக்கெட்டில் ஒரு பூசாரியின் முகவரி அட்டை
மற்றும் தலைக்குள் சில கேள்விகள்.
ஜெஜூரி ஒருபுறம்
ரயில் நிலையம் மறுபுறம்
வழியில் இரண்டுக்கும் நடுவே வந்தபின்
கனவில் இருப்பது போல.
செய்வதறியாது
நிற்க வேண்டியதுதான்.
இருபுறமும் தட்டுகள் சமநிலைப்பட்டபின்
ஏற்கவும் இழக்கவும் முடியாமல்
அசையாமல் நிற்கும் முள்ளாகி.

தடத்தில் செல்லாமல் திகைப்பூட்டி
நிறுத்தி வைக்கும் காட்சி
சோளக்கொல்லையில்
ஒரு டஜன் சேவல்களும் கோழிகளும் .
ஒரு வகை அறுவடை நடனம் போல.
இதுவரை பார்த்தவற்றிலேயே
விநோதமானது
ஏழு பறவைகள்
தன் நான்கு மடங்கு உயரத்திற்கு குதிக்க
குறுக்கே பாய்கின்றன
ஐந்து பறவைகள் தானியம் எடுத்த அலகுடன்

என்னைப்பார்க்க எவ்வளவு அசட்டுத்தனமாக இருக்கும்
என்பதை மறந்துவிட்டு நிற்கிறேன்
உண்மையில் இருப்பதைப்போலவே
இடப்புறம் பூசாரி
வலப்புறமாக
ஒரு ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்.
000

(அருண் கொலாட்கரின் Between Jejuri and The Railway Station என்ற கவிதையின் தமிழாக்கம்)

ஒளிப்பட உதவி- http://banmilleronbusiness.com/