கவிதை

நட்சத்திரங்களின் தோழி

காலத்துகள்

விண்மீன்களின் வருகை

விண்மீன்களின் எண்ணிக்கை இன்று இத்தனை
அவை முட்டையிடுமா குட்டி போடுமா
அவற்றின் ஆயுட்காலம் என்ன
அப்பா, அம்மா, குழந்தை விண்மீன்களை
அடையாளம் காண்பது எப்படி
ஒவ்வொருவரின் பெயரும் என்ன
இரவு நாம் உறங்கியபின்
எந்த பள்ளிக்குச் செல்லும்
சிறு விண்மீன்கள்
பகலில் அவர்களனைவரும்
உறங்கச் செல்லுமிடம் எது-
விண்மீன்கள் குறித்த அனுவின் விளக்கங்களை
கேட்டப்படி அவள் அம்மா உறங்கிவிட
விண்ணில் செவி சாய்த்தபடி
நட்சத்திரங்கள்

நட்சத்திரங்களுக்கு கதை சொல்லும் சிறுமி

வீட்டின் பெரியவர்கள் உறங்கியபின
கண்சிமிட்டியபடி நட்சத்திரங்கள்
அனுவின் அறைக்குள் நுழையும்

அவள் மடியில் தலைசாய்த்தும்,
அருகில் மெத்தையில் படுத்தும்,
அறையில் இடம் கிடைக்காதவைகள்
சாளரத்துக்கு வெளியே மிதந்தபடியும்
கதை கேட்கத் தயாராகின்றன.

சாகசங்களும் குதூகலமும் நிறைந்த,
தேவதைகள் கோலோச்சும் கதைகளை
அனு சொல்லிக்கொண்டிருக்க
அந்நேரம் விண்ணெழும் கதிரவனிடம்
அரை நாழிகை இரவல் வாங்கி
கதை கேட்டு முடித்த பின்
முத்தமிட்டு நன்றி சொல்லி
மீண்டும் இரவு வருவதாக உறுதி கூறி
விண்மீள்கின்றன நட்சத்திரங்கள்.

துயிலெழுப்ப வரும் அனுவின் அம்மா
அவளின் உறங்கும் முகத்தில்
புன்சிரிப்பைப் பார்த்து
மகள் கனவு கண்டுகொண்டிருப்பதாக
நினைத்துக் கொள்கிறார்

நட்சத்திரங்களின் பரிசு

அனுவிற்கு புதிய தோழி கிடைத்து விட்டாள்

கதை கேட்டு அவளுடனேயே
தங்கி விட்ட நட்சத்திரத்தை
விரலில் மோதிரமாக மாற்றி
அதன் ஒளிர்வை
விழிகளில் குடியேற்றி
தான் செல்லும் வழியெங்கும்
மின்மினிகளை தூவிச் செல்கிறாள்

இரவில் தன் தோழியுடன்
விண்ணுலா சென்று
நட்சத்திரங்கள் அருந்தத் தரும்
நிலவின் பால் ஒளியை
பருகும் அனுவின்
உதட்டில் உறைந்துள்ள
பால் துளி
எப்படி வந்ததென
புரியாமல் திகைக்கிறாள்
அவள் அம்மா

கூர்ந்து வாசித்தல்

– பெருந்தேவி –

சில வண்ணத்திப்பூச்சிகள்
ஹோஸ் பைப்களில்
பூக்களிலிருந்து
தேனைக் குடிக்கின்றன
வண்ணங்களைப் பார்க்கையில்
இதைத்
தவறவிடக்கூடாது

பிசுக்குத் துளி

– ஸ்ரீதர் நாராயணன்

அவளுக்கு எப்போதும் பழங்கள் பிடிக்கும்.
ஆனால் இப்போது பழங்கள் பிடிக்கவில்லை.

நறுக்கி வைத்தால் ஒருவேளை பிடிக்கலாம்.
என்று உத்தி செய்கிறான் அவன்.

நீளவாக்கில் வெட்டியிருந்த
ஆப்பிள் துண்டுகளிலிருந்த
பிசிறுகளை சுட்டி
‘இதெல்லாம் ஆப்பிள் இல்லை’ என்கிறாள்.

தர்பூசனியின் விதைகள் நீக்கிய
சதுரத்துண்டுகளை புரட்டிப் பார்த்து
உதட்டைப் பிதுக்குகிறாள்.

அண்ணனுக்கென ஒரு பகுதியை ஒதுக்கி வைக்கிறாள்
அளவு கூடிவிட்டதோ என ஐயம்.
குட்டிக் கைகளால் அளந்து பார்க்கிறாள்

டைமண்டு வடிவமாக நறுக்கி வைத்த
பேரிச்சையைப் பார்த்ததும்
முகம் கோணிக் கொள்கிறது.
கன்னங்களை பிட்டுக் கொண்டதைப் போல
சுளிக்கிறாள்

அங்காடியின் அடுக்குகளிலிருந்து
அந்த பழ டப்பாவைக்
இரட்டைப் பின்னல் துள்ள
அவள்தான் குதித்தோடி
எடுத்துக்கொண்டு வந்தது.

அப்பாவைத் திரும்பிப் பார்த்து
கறாராக
‘இது உனக்கு பிடிக்குமென வாங்கி வந்தேன்’
என்று சொல்லிவிட்டு

விரலில் தங்கியிருந்த
பிளம் பழத்தின் பிசுக்கை
அவன் சட்டையில் தீற்றிவிட்டு
சிரிக்கிறாள்.
அதைத் தொட்டுத்தொட்டுப் பார்க்க
பெருகிக்கொண்டே போகிறது.

பிரிவிலிருந்து

கோபி சரபோஜி

விசாரிப்புகளோடும், கைகுலுக்களோடும்
துளிர்க்கத் துவங்கியிருந்த நட்பை
தகர்த்தெறிந்ததது முள்ளாய் நீண்ட முரண்.

முள்ளின் முனை முறிக்கச் செய்த முயற்சிகள்
காற்றுக் குமிழிகளாய்
தன்னைத் தானே மாய்த்துக் கொண்டன.

புன்னகைகளும் பார்வைகளும்
அரிதாரமிட்டுக் கொண்டதில்
உவப்பற்றுப் போயின பிந்தைய சந்திப்புகள்.

அயர்ந்த மனம் விட்டு விலகிட எத்தனிக்கையில்
இன்னொரு முனையின் நெகிழ்வை
கொண்டு வந்து சேர்த்தது அலைபேசி.

பரலோக தேவனாய் உயிர்தெழுந்த நட்பு
பிரிவிலிருந்து தொடங்கியிருந்தது
தனக்கான ஆரம்பப் பாதச்சுவட்டை

 

ஸ்திதி/ State of Affairs : ந. ஜயபாஸ்கரன் கவிதை சிவசக்தி சரவணன் மொழியாக்கம்

A Translation by Sivasakthi Saravanan

ஸ்திதி
— ந.ஜயபாஸ்கரன்

ஆவணி மூலத்து இரவில்
மணல்பாயும் வையைக் கரையில்
பரியாக வேண்டி வளர்ந்து வரும
கோயில் 
நரி
கம்பி வேலி தப்பி
சோர்ந்து நிற்கும்
காந்திசிலை தாண்டிக் 
கடைமுன் வைத்த
பிளாஸ்ட்டிக் வாளி
அழுக்கு நீரைச்
சீப்பிக் 
குடிக்கும்

பயந்து


******************

State of Affairs
— N.Jayabaskaran

On the night of Avani Moolam
By the banks of Vaigai
with its flowing sands
the temple fox
reared to turn horse
breaks out of the iron fence
and running past
a tired-looking Gandhi statue
slurps dirty water
from the plastic bucket
kept in front of a shop

frightened

******************************

ஆங்கில மொழியாக்கம் – சிவசக்தி சரவணன்