சரவணன் அபி

அவளின்
ஒவ்வொரு இமை அசைவுக்கும்
பதறியபடி
அமர்ந்திருக்கிறேன்

இருவருட நோய்மையின்
இறுதியில்
ஈன்றவள்

என்னையே நான்
பார்ப்பது போல்
என்னை அவள்
நோக்குகிறாள்

வலியினூடான பயணம்
வரைந்த
நிரந்தரக் கோடுகளன்றி
வேறற்ற அழகிய முகம்

பிடித்திருக்கும் கரத்தின்வழி
ஏதோவொன்று நழுவித்தொலைவது
போல்

வயிற்றினின்று இறங்கி
முலையருந்தி
இடுப்பிலமர்ந்து
மடியிலுறங்கி
தோளிற்கரைந்து
கைபிடித்து
அமர்ந்திருக்கிறேன்
அவள் அயரவென்று

கடந்து போகும்
அளக்கவியலா
ஒவ்வொரு நொடிக்கும்
அவள் கைவழி
என்னுள் கூடும்
அமைதியின்மை

துடிக்கும் இமைகள்
வலியால் துடிப்பன
எனுமோர் சலனம்
கடந்து
ஓரிமைப் பொழுதில்
துடியா இமைகள்
திறந்தே அமையும்
என்னுள்ளும்
அந்த அறையுள்ளும்
நிச்சலனம் நிறைத்து

– Nakul Vāc – 

Strong gusts.
Between Heaven and Earth
the big oaks
waver and sway.
Wretched Groundlings :
little do they know,
once they take off
they are also dead.

காலத்துகள்

பால்கனியில் தனக்கு மட்டுமே ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் இசைக்கு
ஆடிக் கொண்டிருக்கிறாள் நடன மங்கை
தாழ்வாரத்தில் நடந்தபடி தீவிரமாய்
பாடம் எடுக்கிறாள் ஆசிரியை
வாசற்படியில் குச்சியைச் சுழற்றி
கண்ணுக்குப் புலப்படாத எதிரிகளுடன்
போரிடுகிறான் மாவீரனொருவன்
உலகின் மிக வேகமான பௌலரின் பந்தை எதிர்கொள்கிறான்
அவன் தலைமுறையின் முதன்மை பேட்ஸ்மேன்
உள்ளிருந்து ஒலிக்கும் அதட்டலில்
அனைவரின் உலகங்களும் நிலையழிய
அவசரமாக உள்ளே ஓடுகிறார்கள்,
மீண்டும் குழந்தைகளாகி.

சரவணன் அபி

ஆநிரை கவர்தலில்லை
களவு மணமுமில்லை

உடன்போகிய
பழங்குடித் தலைவனின்
பழங்குடி மகள்
கொண்டவனைக் கொன்ற
இயலும் துறையும்
அறியா
பண்டை மொழி
பண்பட்ட நிலம்

தன் புண்ணரிந்து
தான் நிலையழிவது
போலும்
மகளை எரிப்பதும் கரு
மகவை அறுப்பதும்

மூத்த பழங்குடி
முந்தைய மரபின்
ஏதோவோர்
எச்சம் இதுவெனில்
திருத்தமும்
அத்தன்மையதாய் தானே
இருத்தல் கூடும்