றியாஸ் குரானா

தனது படுக்கையறையில்
ஒரு பெரிய வெற்றுத் திரையை விரிக்கிறாள்
அதன் ஓரங்களைச் சுற்றி மேக மூட்டம்
பாதி திறந்த கதவினாடாக கண்டேன்
அவள் கதவை மூடுகிறாள்
உள்ளே என்ன நடக்கலாம்
வெளிச்சம் அணைக்கப்பட்டுவிட்டது
அருகில் ஒரு நெருக்கமான மனிதன்
அமர்ந்து குறிப்பெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறான்
அருவருக்கத்தக்க வார்த்தைகளை
சோதித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்
அடுத்து நாம் கூச்சப்படும்படி
எதோ நடந்து கொண்டிருக்கிறது
திடீரென அடுத்து
தன்னை வர்ணிக்கும்படி அவள் கேட்பதாக
எனக்கொரு பொய் தோன்றுகிறது
இப்போது குளியலறையில்
நான் தண்ணீரின் சப்தத்தை விரும்பவில்லை
கடைசியில்,
இருவரும் உறங்கிக் கொணடிருக்கின்றனர்
உள்ளே ரகசியமாக நுழைந்து பார்க்கிறேன்
ஓ.. அது என்னுடைய படுக்கையறைதான்
ஒரு நான் அறையிலிருந்து
வெளியேறிப்போகையில்,
மற்ற நான் உள்ளே நுழைந்திருக்கிறேன்
காலையில் விழித்ததும்,
தூங்கியதாக நினைத்துக் கொண்டேன்
சற்று நேரத்தில்
எனது இரண்டு ”நான்”களையும் கூட்டிக்கொண்டு
புல்வெளிக்கு புறப்பட்டாள்
இரவு முழுதும் வெற்றுத் திரையில்
அவள் வரைந்த ஓவியம் இதுதான்
விசேசம் என்னவெனில்
அடிக்கடி தோன்றி மறையும் வர்ணங்களை
அவள் பயன்படுத்தியிருந்தாள்.