கோ . பிரியதர்ஷினி

ஊர் முழுக்க
கேட்கும் எல்லா
குழந்தைகளின் அழுகுரல்களும்
இடிந்து விழுகின்றன
வயிற்றின் மேலொரு
வரி விழாதவளுக்கு

நீர்க்கட்டிகளை ஒவ்வொரு கல்லாய்
தூக்கி போட்டு உடைத்தெறிந்து
உங்களுக்கென்று ஒரு சிசுவை
ஈனுவதற்குள்
நீலமித்து விடுகின்றன
கெட்டிக் கருப்பைகள்

வெப்பத்தை சுரந்து கொண்டிருக்கும்
உதடுகளிலிருந்து
நீள வாக்கியமாகவே
குறு வாக்கியமாகவே
வெளித்தள்ளும் சொற்களில்
இயற்கையாகவே வளைய நெளிகிறது
பேரன்பின் ஆகாச பூச்சியொன்று
என் நுனி வயிற்றில்

கிரீடங்களை
அழுத்தி எடுத்துக் கொண்ட
எல்லா புகைப்படங்களையும்
மாட்டித் தொங்க விடுவது போல்
எங்களினுள் ஆழமாக
சொருகிக்கொண்டிருக்கின்றன
மறைமுக ஆணிகள்

சிலைகளை போல சும்மாவும்
அசையாமலும்
அப்படியே நின்று கொள்ள
நினைவெண்ணுகிறோம்
கீழாடையும் மேலாடையும்
களவாடாத புனிதக் கைகள்
போற்றுதலுக்குரியவை

பரிகசம் ஒன்றை
பாத்திரத்தில் எடுத்து வந்து
ஸ்பூன்களால் ஊட்டி விடுகிறீர்கள்
தலை தூக்கிய போது
வானில் மங்கலாக
அசைகிறது குளியலறை
அந்தரங்க படமொன்று

முறிந்த விரல்களில்
எழுதுமொரு தடுமாறும்
எழுத்துக்களில்
நிறைந்திருக்கும் அஞ்ஞானமாய்
எல்லாருடைய
கழுத்திலும் தடித்து சிரிக்கிறது
தேர்ந்த கள்வர்களின் சாவி