கவிதை

கோ வாடிஸ்

 – எஸ். சுரேஷ் –

 

“எங்க போற?”

“வெளியில போறப்போ கேக்காதேன்னு
எவ்வளவு தரம் சொல்றது”
“நீ கிளம்பறப்ப தானே கேக்க முடியும்?”
“வாயை மூடிண்டு இருடா சனியனே”
மௌனம்
“எங்க போற?”
“வெளியில போறப்போ கேக்காதேன்னு
எவ்வளவு தரம் சொல்றது”
“நீ கிளம்பறப்ப தானே கேக்க முடியும்?”
“வாயை மூடிண்டு இருடா சனியனே”
மீண்டும் மௌனம்
“எங்க போற?”

“வெளியில போறப்போ கேக்காதேன்னு
எவ்வளவு தரம் சொல்றது”
“நீ கிளம்பறப்ப தானே கேக்க முடியும்?”
“வாயை மூடிண்டு இருடா சனியனே”
“மியாவ். மியாவ்.
மி யாஆஆஆஆ வ்வ்வ்வவ்வ்வ்வவ்வ்வ்”
பேசிக்கொண்டே இருந்த கூண்டுக்கிளியை பார்த்து
பூனை கத்தியது
“கீச் கீச் கீச் கீச்” என்றுவிட்டு மௌனமானது கிளி
சற்றுநேரம் கழித்து சோம்பல் முறித்துவிட்டு
வாசலைத் தாண்டியது பூனை
“எங்க போற?”

ஹைகேகாணி

 

நம்பி கிருஷ்ணன்

குருதிக் கறைகள்
நதியில்
கரையும் கனவில்
கழிகிறது
ஹைகேகாணிக்களின்
ஆழ்கடல்
அணிவகுப்பு.

நெடும்பயணம்

அவள் முகத்தை உற்றுப்பார்க்கிறேன்
சுருக்கங்கள் ஒவ்வொன்றாக மறைந்து
கன்னங்கள் வழவழப்பாகின்றன
எங்கோ வெறித்து பார்க்கும் கண்களில்
இப்பொழுது தீ

தூரத்தில் மங்கிய ஒளியில் பச்சை மலச்சரிவுகள்
ஒளிரும் வெள்ளை மேகங்கள்
எங்கு பார்க்கினும் பரவசம்

மேகங்கள் கலைந்து கலைந்து கலைந்து கலைந்து
வேறு வேறு உருவங்களாக மாறுகின்றன
ஒளிரும் மேகங்கள் ஒளி மங்கி கறுத்து
மீண்டும் ஒளிர்ந்து மங்கி ஒளிர்ந்து
இப்பொழுது?

தெரிந்த பாதையிலா போனோம்? மலைகள்
மறைந்து வேறு மலைகள் தோன்ற
ஏன் சென்றோம் என்று சில பாதைகள்
வண்ணமயமான பல பாதைகள்
எங்கோ மறைந்து போன பாதைகள்

மெதுவாக எழுந்து தளர்ந்த நடை நடக்கிறாள்
உடன் நானும் மெதுவாய் எழுந்திருக்கிறேன்

சூப்பர் சிங்கர்

 – எஸ். சுரேஷ் –

பாட்டியிடமிருந்து திருடிவந்த வடையை
வாயில் வைத்துக் கொண்டிருந்த காக்காவைப் பார்த்து
நரி கூறியது,
“நீ நன்றாய் பாடுவாயாமே. ஒரு பாட்டு பாடு கேட்கலாம்”

வடையைக் காலுக்கடியில் பத்திரமாக வைத்துவிட்டு
“போடா போடா புண்ணாக்கு, போடாத தப்புக்கணக்கு”
என்று காக்கா பாடி முடித்தப்பின் நரி,
“குரல் நன்றாக இருக்கிறது,
ஆனால் இன்னும் கொஞ்சம் எமோஷன் வேணும்,
வாய்ஸ்ல கூடுதலா டைனமிக்ஸ் வேணும்,
ரெகுலரா ப்ராக்டிஸ் பண்ணு”,
என்று கூறிவிட்டு
திராட்ஷை தோட்டத்திற்குள் சென்று மறைந்தது.

காத்திருப்பவருக்கும் காத்திருக்கச் செய்தவருக்கும் இடையில் பெய்த மழை

றியாஸ் குரானா

மழை மெல்லத் தொடங்குகிறது
துாறி பின் கற்களைப்போன்ற
தண்ணீர்த்துளிகளை வீசத்தொடங்குகிறது
வழமைபோல
மழை நீடித்தால் எப்படி
அதைக் கடந்து செல்வது
மழையின் அருமையையும்
கூதலின் நீண்ட ஆதரவையும்
மரங்களில் இறங்கும் அழகையும்
முணுமுணுக்கும் அதன் குடும்பப் பாடலையும்
நினைவிலேற்றி
மழையை கடந்துவிட முடியாது
அது சலிப்பை தந்துவிடும்
ஓய்ந்துவிடத் தயாராகிறது
அதை நான் விரும்பவில்லை
காத்திருக்கும் ஒருவருக்கும்
காத்திருக்கச் செய்தவருக்கும்
இடையே ஓயாமல் பெய்விக்கிறேன்
காத்திருப்பவரின் பக்கத்தில்
துாறச் செய்தும்,
மற்றப்புறத்தில் பெரும் மழையாகவும்
நீடிக்கச் செய்கிறேன்.
இருவருக்கிடையிலும்
மழை புதிய அர்த்தத்தை
துளிகளாக கொட்டுகிறது
காலங்கள் நீளுகின்றன
மழை என்ன செய்கிறதென
கண்காணிப்பதற்கு
ஜன்னலைத் திறந்து பார்க்கிறேன்
நெடுநாட்களாக மழை வராததால்
எங்கோ இருந்து எழுந்து
மழை தேடி வந்துகொண்டிருக்கிறது
ஒரு பூந்தோட்டம்.
திறந்து பார்த்த ஜன்னல்
நிரந்தரமானதல்ல
எப்போதாவது மாத்திரம் தோன்றுவது
இதை நீங்கள் எப்படியும் வாசிக்க முடியாது
ஜன்னல் இருந்தால்
திறந்து பார்க்கலாம் அவ்வளவுதான்.