வண்ணத்தின் தேவையுள்ள
மரத்துறவி
பத்து மடங்குக்கும் மேல்
உள்நோக்கி வளைந்த
கைகாட்டி
விழுங்கிவிட்டது
தனக்குத்தெரிந்த எல்லா
ரயில் நிலையங்களின்
பெயரையும்.
முகத்தில் இருந்து
எடுத்த தன் கைகளை
பைகளில் விட்டுக்கொண்டு
நிற்கிறது
அடுத்த ரயில் எப்பவருமென
தெரியும் அதற்கு
ஆனால் நிற்கிறது
குறிப்பு ஏதும் தராமல்
கடிகார முகப்பு
எண்களைக் கூட்ட
மொத்தமாய் வருவது
பூஜ்யம்.
௦௦௦
அருண் கொலாட்கர் எழுதிய “The Indicator” என்ற கவிதையின் தமிழாக்கம்
நன்றி – monon.monon.org
