Author: பதாகை

இலக்கிய இதழ்களின் தொடரும் இருப்பு – ஸ்டீபன் பர்ட்

(அமெரிக்க சிறுபத்திரிக்கைகள் மற்றும் இலக்கிய இதழ்கள் குறித்த அவதானிப்புகள் நிறைந்திருந்தாலும், கட்டுரையின் பிற்பகுதி இலக்கிய இதழ்களின் அவசியச் செயல்பாடுகள் குறித்த முக்கியமான கருத்துகளை முன்வைப்பதால்  நியூ யார்க்கர் தளத்தில் Stephen Burt எழுதியது இங்கு மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது)

நீ ஏன் இலக்கிய இதழ் தொடங்கப் போகிறாய்? இதனால் நீ பணக்காரனாகப் போவதில்லை, உனக்கு அதிகம் புகழ்கூட கிடைக்கப் போவதில்லை. நீ உன் பகற்பொழுதில் வேலைக்குப் போகத்தான் வேண்டும். நீ ஒரு மாணவனாகவோ வேலைக்குப் போக வேண்டிய அவசியமில்லாத அளவு பணக்காரனாகவோ இருந்தால்தான் இதிலிருந்து தப்பிக்க முடியும். நீயும் உன் அதிர்ஷ்டக்கார நண்பர்களும் நீ வேலைக்கு அமர்த்துபவர்களும்- அதாவது, அவர்களுக்கு உன்னால் சம்பளம் கொடுக்க முடியுமானால்- உங்கள் நேரத்தையும் சக்தியையும் பக்க வடிவமைப்புக்கும், கணக்கு வழக்குக்கும், புத்தக விநியோகத்துக்கும் இணையதள நிரல் எழுதவும் அதை நிர்வகிக்கவும் பொது வாசிப்புகளுக்கும் கூடுகைகளுக்கும் நிதி கோரிக்கைகளுக்கும் செலவிடுவீர்கள். அப்போதுதான் இரண்டாம் இதழ் வெளியிட முடியும், அடுத்து மூன்றாம் இதழ் வரும். நீ உன் கட்டுரைகளுக்கோ புனைவுகளுக்கோ கவிதைகளுக்கோ அளிக்கும் நேரம் இல்லாது போகும். உன் முதல் இதழ் உருவானதும், ஏற்கனவே உள்ள இதழ்கள் நிறைந்த உலகுக்குள் அது விரையும்- மறுசுழற்சித் தொட்டிக்குள் செல்லும் காகித விமானம் போல்; அல்லது, இலக்கிய தளங்கள் நிறைந்திருக்கும் இணையத்துக்குப் போகும். நீ ஏன் இதைச் செய்யப் போகிறாய்? (more…)

உயிர்ப்பசி – காலத்தை வெல்லும் கவிதைகள் குறித்து ஒரு விவாதம்- ஜே. டி. மக்லாட்சி

(நாம் மாநகர ரயில் அல்லது பேருந்து ஒன்றில் ஏறுகிறோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம். இருக்கை காலியாய் இருக்கிறது, ஓடிப் போய் அமர்ந்து ஆசுவாசமடைந்ததும் மெல்ல அதிகரிக்கும் எரிச்சலுடன் கவனிக்கிறோம், நம்மருகில் அமர்ந்திருப்பவர் யாருடனோ தன் மொபைலில் உரக்கப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். நமக்குச் சம்பந்தமில்லாத விஷயம் மாதிரிதான் இருக்கிறது- யாரோ இரண்டு பேர் சண்டை போட்டுக் கொள்கிறார்கள், ஆனால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர்கள் பேசும் விஷயத்தின் சுவாரசியம் நம்மையும் உள்ளிழுத்துக் கொள்கிறது- அப்படிப்பட்ட ஒரு கட்டுரை இது, J.D. McClatchy எழுதிய “உயிர்ப்பசி” (Hungry for Spirit) என்ற கட்டுரை, Boston Review என்ற தளத்தில் வெளிவந்தது. அதன் எளிய மொழிபெயர்ப்பு இது)

இதில் எனக்கு ஏன் இந்த அக்கறை என்பதை முதலில் சொல்லிவிடுகிறேன். ஹரோல்ட் ப்ளூம் தொகுத்த நூலில் நான் எழுதிய ஒரு கவிதையும் இடம் பெற்றிருக்கிறது என்பது மட்டுமல்ல, அவர் எனக்கு ஒரு ஆசிரியரும்கூட, இப்போது யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் என் சகாவாகவும் இருக்கிறார். இந்தத் தகவல்களை நான் பாஸ்டன் ரிவ்யூ பதிப்பாசிரியரின் கவனத்துக்குக் கொண்டு வந்தேன். ப்ளூமின் வாதம் குறித்து எதிர்வினை அளிக்குமாறு விடுத்த வேண்டுகோளை அவர் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள இவை போதுமான காரணங்களாக இருக்கவில்லை. ஆனால் என் சார்புநிலை என்னவென்பதை வாசகர்கள் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன்.

உண்மையில் ப்ளூமின் சர்ச்சைக்குரிய கட்டுரைதான் என்னைப் பின்னோக்கிச் செலுத்தி அட்ரியன் ரிச்சின் தொகுப்பை முழுமையாய் வாசிக்கச் செய்தது- இதற்கு முன் இதைச் செய்யத் தவறியிருந்தேன். நல்ல காத்திரமான தொகுப்பு, “காட்டமான மருந்து” என்று சொல்வது போன்ற காத்திரம் இதில் இருக்கிறது- ஆனால் சிறப்பான தொகுப்பு என்று சொல்ல முடியாது. அதாவது, தொடரின் நோக்கத்துக்கும் நியாயம் செய்வதில்லை, ரிச்சின் உயர்ந்த, ஆத்திர அவசர லட்சியங்களுக்கும் உதவுவதில்லை. (more…)

இப்பிணம்

  – ஆதவன் கிருஷ்ணா – 

 

இந்த பிணத்துக்கு
என்னுடைய சொற்கள்
கேட்டிருக்கலாம்

அதனால்
மெல்ல அசைகிறது

இந்த பிணம் நடந்திராத
சாலை
மிருதுவும் ஆபத்துமில்லாதது

இந்த பிணத்தின்
நீலம் பாரித்த முத்தங்கள்
தீராதுயரோடு இன்றும்
தனித்தலைகின்றன

இதோடு
சேர்த்துக் கட்டிய
இரவல் பூமாலை
தன் காதலியின் இருளை
மணக்கச் செய்ய
வாங்கிச் செல்லும் பூத்துண்டைப்
போன்றது

பிணமாவதற்கான
முந்தைய பொழுதுகளில்
தீவிர வெயிலொளி படரும்
பந்தலற்ற
தெருவின் புழுதிக்கு
மணல் ஓவியம் வரைய
கற்றுக் கொடுத்ததாம்
இது

கூடுதலாக
பிணமாவதற்கு சற்று முன்பு
என்னொருவனோடு
அரை கிளாஸ்
மேன்சன் ஹவுஸ்
நீர் கலக்காமல்
பகிர்ந்தருந்திக் கொண்டிருந்தது கூட

அதிலும்
அழுகி
நாற்றம் பீடிக்கும் வரை
அது பிணமென்றே ஒப்புக்கொள்ளப்படவில்லை

000

ஒளிப்பட உதவி – Art Lies

சிறு கற்குவியல்

 காஸ்மிக் தூசி

SONY DSC

மிகவும்
மேடுபள்ளமில்லாத
பலமாக
காற்றடிக்காத
ஓரு இடத்தை
கண்டுபிடிக்க
வேண்டும்

ஒரு கல்லின் மேல்
இன்னொரு கல்
அதற்குமேல்
மூன்றாவது கல்
என்றவாறு
அடுக்க வேண்டும்

அடுத்தகல்லை
நினைவில் வைத்து
ஒவ்வொரு கல்லையும்
எடுக்க வேண்டும்
சரியான அளவில்
சரியான எடையில்

முதல் கல்லை
சரியாக வைத்தால்
நிற்கும்
எல்லாக்கல்லும்

கடவுள்
ஆசிர்வதிக்கட்டும்
இளம்பெண்ணே
உன் சாதுர்யம் போலவே
அதிர்ஷ்டமும்
வாய்க்கும்

வீட்டுக்குப்போ
உன் கணவனுடன்
சந்தோஷம் உண்டாகி
இருக்கட்டும்
எப்போதும்.

000

அருண் கொலாட்கரின் A Little Pile of Stones என்ற கவிதை மொழிபெயர்ப்பு

யார் இந்த இஸ்மாயில் கதாரே? – ஆடம் கிர்ஷ்

(உலகளாவிய எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் புக்கர் பரிசு பெறத் தகுதி கொண்டவர்கள் என்ற புதிய விதிமுறைகளுக்குப்பின் அப்பரிசு இஸ்மாயில் கதாரேவுக்கு 2005ஆம் ஆண்டில் வழங்கப்பட்டது. அப்போது Adam Kirsch நியூ யார்க் சன் என்ற பத்திரிகையில் எழுதிய கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பு இது)

மேன் புக்கர் பரிசுத்தொகை வழங்குபவர்கள் இனி இப்பரிசு சர்வதேச அளவில் வழங்கப்படும் என்று அறிவிப்பு செய்தபோது அச்செய்தி பரபரப்பும் அவநம்பிக்கையும் கலந்த வரவேற்பு பெற்றது. 2012ஆம் ஆண்டு வரை முப்பதாண்டு காலமாக புக்கர் என்று அழைக்கப்பட்டு வந்த அப்பரிசின் கொடையாளர்கள் மாறி அது மேன் புக்கர் என்ற புதிய பெயர் பெற்றிருக்கிறது. இந்த முப்பதாண்டு காலத்தில் இது பிரிட்டனின் மிகவும் பெருமைக்குரிய இலக்கிய விருதாக மாறிவிட்டிருக்கிறது- அமெரிக்காவில் புலிட்சர் பரிசோ நேஷனல் புக் அவார்டோ அங்குப் பெற்றுத் தரக்கூடியதைக் காட்டிலும் அதிக கவனம் அளிப்பதாய் இருக்கிறது. (more…)